Απόψεις

Η Επανάσταση του 1821 και οι Εμφύλιοι Πόλεμοι γενικά

Η Επανάσταση του 1821 και οι Εμφύλιοι Πόλεμοι γενικά
16 Απριλίου 2021, 12:37
Ο δικηγόρος Κώστας Κεμίδης καταθέτει την προσωπική του άποψη

* Γράφει ο Κώστας Κεμίδης, δικηγόρος

Ι) Έχει χιλιοειπωθεί και έχει χιλιογραφτεί, πως η Επανάσταση για την Εθνική μας ανεξαρτησία του 1821, δεν έχει, ούτε ήταν δυνατόν να είχε καμίαν απολύτως σχέση με τους Εμφυλίους Πολέμους και ιδιαίτερα εκείνους της μεταπολεμικής περιόδου (1944 και 1946-49). Κατ’ αρχήν, το έχει δηλώσει κατηγορηματικά και ο Μεγάλος Οπλαρχηγός του 1821, ο ανεπανάληπτος και γενναίος Στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, σε σχετικό ερώτημα για την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και την Γαλλική Επανάσταση του 1789. Είπεν, λοιπόν, ο μοναδικός θρύλος του ’21, ότι η Επανάσταση μας δεν έμοιαζε καθόλου με την Γαλλική Επανάσταση, γιατί οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν και επαναστάτησαν, εναντίον του αλλοφύλου και αλλοθρήσκου βάρβαρου και αντίχριστου κατακτητή των Τούρκων Οθωμανών, ενώ η Γαλλική ήταν εμφύλιος πόλεμος, με κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο, του Γαλλικού Λαού. Γάλλοι, εναντίον Γάλλων.

ΙΙ) «Για του Χριστού την πίστη την Αγίαν και της Πατρίδος την Ελευθερία», πολέμησαν οι Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί, κατά των Οθωμανών Τούρκων κατακτητών. Όλοι οι οπλαρχηγοί και καπεταναίοι του 1821, και μαζί τους ο επαναστατημένος Ελληνικός Λαός, είχαν ψυχή, πλημμυρισμένη από την αγάπη για τον Χριστό και την Παναγία, όπως και αγάπη για την ελευθερία της πατρίδας.

Την βαθειά και ανυπόκριτη μεγάλη πίστη τους στον Θεό, το μαρτυρούν οι απλοϊκές και ανεπιτήδευτες επιστολές τους και τα απομνημονεύματα, όσων έγραψαν τέτοια. Ποίον εξ αυτών να πρωτοθυμηθώ και για ποίον -εξ όλων- να καταγράψω. Ας ξεκινήσω όμως πρώτα, από τον φιλόχρηστο, ευλαβέστατο, και μεγάλο επαναστάτη και στρατηγό, Γιάννη Μακρυγιάννη, που θα μπορούσε κάλλιστα η Χριστιανική Εκκλησία να τον είχε κηρύξει και ¶γιόν της. Το ανεπανάληπτο, σπουδαιότατο, αλλά και λογοτεχνικώτατο -για την πρωτοτυπία και το ύφος του- σύγγραμμά του, «Τα Απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη», διατρέχεται ολόκληρο από μια επίκληση και δέηση στην Αγία Τριάδα, για την κάθε μία επικείμενη μάχη του κατά των πολεμίων Ισλαμιστών Τούρκων.

Μάλιστα, η μεγάλη του πίστη στον Χριστό, αλλά και ο σεβασμός του και η υπόληψή του, προς τον κλήρον γενικώτερα, καταφαίνεται και από το ακόλουθο περιστατικό, που καταγράφουν τα Απομνημονεύματά του. Κατά την διάρκεια της Βαυβαρικής Αντιβασιλείας του Όθωνα, οι Βαυαροί (Καθολικοί, στο Δόγμα) επεχείρησαν, τότε, να αλλάξουν και να νοθεύσουν τα διδασκόμενα στα σχολεία θρησκευτικά κείμενα, επηρεαζόμενοι από την παπική και φράγγικη, αλλά και ύπουλη καθολική εκκλησία. Τότε, λοιπόν, σήκωσε ο Στρατηγός το ανάστημά του κατά της Αντιβασιλείας του Όθωνα, και με στεντόρια φωνή αντέδρασε, λέγοντας «και είπαν οι άθρησκοι που εβάλαμεν στον σβέρκον μας, να μην μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί. Και εβγήκαν ακόμα να ποτάξουν την εκκλησίαν, διότι έχει πολλήν δύναμη και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα για τους παπάδες. Εμείς, όμως, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμε ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια (Βλέπε, Απομνημονεύματα Στρατηγού Μακρυγιάννη)».

ΙΙΙ) Το ίδιο και ο Καποδίστριας. «Αν θέλει ο Θεός να ζω, έλεγε, αυτό μου φθάνει. Δεν με τρομάζει ο θάνατος. Δεν αξίζει να φοβάται κανείς για τόσο μικρά πράγματα, άμα ξέρει πως αλλού βρίσκονται τα καλύτερα (εννοώντας την αιωνιότητα, στην επουράνια Βασιλεία του Θεού)».

Ομοίως, ο Μέγιστος των Οπλαρχηγών της Επανάστασης του 1821, ο θρυλικός «Γέρος του Μωριά» Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, όπως μαρτυρούν τα ιστορικά κείμενα, υπήρξεν ευσεβέστατος και ευλαβής Χριστιανός, με μεγάλη πίστη στον Θεόν. Το δείχνουν αρκετά περιστατικά της ενάρετης ζωής του, όπως π.χ. μετά την νίκη των Ελλήνων, στο Βαλτέτσι, το 1821, ο στρατός του περιεκύκλωσε τον Κολοκοτρώνη, να του δείξει την ευγνωμοσύνη του και εκείνος, ταπεινός και μετριόφρων που ήταν, είπεν, ανεβασμένος σε μια πέτρα, ασκεπής. «Η νίκη αυτή είναι δόξα δική σας και του Γένους μας, μα πρώτα είναι δόξα του Θεού μεγάλη αυτό που γίνηκε, γι’ αυτό, λέω, σήμερα για να δοξολογήσουμε τον Κύριον, πρέπει όλοι να νηστέψουμε, και να νηστεύουμε πάντα τέτοια μέρα».

Η ανεξικακία του, η μακροθυμία του, η συγχωρητικότητα και η ταπείνωσή του, ξεπερνούσαν, ακόμη, και τις αρετές των ασκητών Μοναχών της ερήμου. Χαρακτηριστικό γνώρισμα, της μακροθυμίας και μεγαλοκαρδίας του (από τα πολλά του ψυχικά χαρίσματα που του δώρησε ο Θεός), είναι και το γνωστότατο περιστατικό με τον δολοφόνο του αδελφού του Κολοκοτρώνη.

Κάποτε, ο δολοφόνος, πήγε στο σπίτι του Κολοκοτρώνη να του ζητήσει μια χάρη και μάλιστα φορούσε και τα ρούχα του σκοτωμένου αδελφού του. Ο Κολοκοτρώνης βλέποντάς τον, τον ανεγνώρισε αμέσως και ένιωσε ένα πόνο στην ψυχή του, βγάζοντας βαθύ αναστεναγμό και διέταξε να του κάνουν τη χάρη που ζητούσε. Μάλιστα, την ημέρα εκείνη, είχαν και τραπέζι για το μνημόσυνο του αδελφού του και τον προσεκάλεσε να μείνει στο τραπέζι να φάνε όλοι μαζί. Ακούγοντας η μάνα του αυτά -είχε αναγνωρίσει και αυτή τον φονιά του γιου της, δεν εβάσταξε- και απευθυνόμενη στον Κολοκοτρώνη, του λέει: «Παιδί μου, και στο τραπέζι μας θα τον βάλεις τον φονιά του παιδιού μου;» και ο Στρατηγός απαντάει στη μάνα του: «Σώπα, μάνα. Αυτό, είναι το καλύτερο μνημόσυνο που κάνουμε του σκοτωμένου»!!!

 Τα ίδια και ο Καραϊσκάκης, ο Μιαούλης, ο Ρήγας Φερραίος και όλοι τους γενικώτερα οι Έλληνες Επαναστάτες.

Από όλους αυτούς, ξεχωρίζω, τον Ρήγα Φεραίο, για τον οποίο όλοι οι «κουλτουριάρηδες» και «εκσυγχρονιστές», όπως αρέσκονται να δηλώνουν, έγραφαν, «Πως το Θούριο του Ρήγα» ήταν ένα Κομμουνιστικό Μανιφέστο, υπέρ του Εργατικού Κινήματος και γενικότερα των φιλελεύθερων πολιτών, των παραδουνάβιων χωρών, κατά των Κοτζαμπάσηδων, του Κεφαλαίου και του Κλήρου της Εκκλησίας (βλέπε και τα ιστορικά βιβλία του δικού μας συγγραφέα Γιάννη Σκαρίμπα): «Το ’21 και η Αλήθεια». Όλα αυτά, όμως τα ψευδή και ανυπόστατα στοιχεία για τον Ρήγα, τα αναιρεί και τα απορρίπτει, η μεγάλη και ανυπόκριτη ευλάβειά του και η βαθειά πίστη του στον Θεό, όπως το μαρτυρούν τα κείμενά του σ’ ένα των οποίων γράφει: «Ελάτε μ’ ένα ζήλον, ετούτον τον καιρό, να κάνουμε έναν Όρκον, επάνω στον Σταυρόν».

ΙV) Και όλοι τους οι Έλληνες, με πρωταγωνιστές τους οπλαρχηγούς και τους καπεταναίους τους, είχαν τόση και τέτοια βαθειά και πηγαία πίστη στον Θεό και κατάφεραν, με την βοήθειά Του. -Που τον επικαλούνταν πάντα πριν, αλλά και μετά την κάθε μάχη και ναυμαχίαν- να καταπλήξουν τον κόσμο όλον, τότε, όπου «ο μικρός Δαυΐδ, κατετρόπωσε τον τρομερό Γολιάθ» και το μικρό μας Έθνος, ανέκτησε την ελευθερία του, μετά 400 χρόνια βάρβαρης σκλαβιάς.

Το αθάνατο ’21, κατορθώθηκε από ανθρώπους εμπνεόμενους από βαθειά και μεγάλη πίστη στο Θεό και ανυπέρβλητη αγάπη για την πατρίδα. Χριστός και πατρίδα, ήσαν τα κίνητρα της ψυχής των πολεμιστών του ’21, που έγιναν φλόγα και λάβα ηφαιστειακή και παρέσυρε με την ορμή της την Τουρκιά, για να γίνει το θαύμα του έπους του ’21, ώστε νάμαστε σήμερα ελεύθεροι εμείς.

V) Δυστυχώς όμως σήμερα, που η χώρα μας λεύτερη και ισχυρή, όσον ποτέ άλλοτε, βαδίζει την λεωφόρον του πεπρωμένου της, ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον, ακούγονται φωνές από ορισμένες πολιτικές Δυνάμεις, ανιστόρητες και διχαστικές, που προσπαθούν να παραλληλίσουν την εποποιΐα του ’21, με τον εμφύλιο του ’44 και ’46-’49, τοποθετώντας τους Ανιδιοτελείς, Χριστιανούς και Ιδεολόγους Ήρωες του ’21 (Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης κ.λπ.) δίπλα σε πολιτικά πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στον εμφύλιο πόλεμο 1944 και 1946-1949 και ανήκαν στο ΚΚΕ και έβλαψαν θανάσιμα την χώρα. Όπως τότε, έτσι και σήμερα, οι φωνές αυτές, πρέπει να απομονωθούν και να παύσουν επαναφερόμενες από τα ΜΜΕ, θυμίζοντας τα ουρλιάσματα «των άγριων λύκων των βουνών» και τον αιματηρό και πολύνεκρο διχασμό της πατρίδας μας. Τα άτομα αυτά, αν μη τι άλλο, ανιστόρητα και προκλητικά, φωνάσκουν και επιχειρούν -τώρα τελευταία που η πατρίδα μας γιορτάζει τα 200 χρόνια της ανεξαρτησίας της- να συγκρίνουν και συσχετίσουν ανόμοια, απρόσφορα και αλυσιτελή προς σύγκριση, μεγέθη, αφού πέραν των άλλων ανεδαφικών τους αναληθιών και προκλητικών δηλώσεών τους, ανήκουν σε πολιτικούς χώρους, αποδεδειγμένα άθρησκους και άθεους, όπως αυτάρεσκα δηλώνουν.

Ο ισχυρισμός τους, αυτός, καθόλα, άτοπος, αβάσιμος και άσχετος, συνάμα προσβάλλει και την ιερά μνήμη των Αθανάτων  νεκρών, Ηρώων μας του έτους του ’21, που θυσιάστηκαν για την πίστη τους την Αγίαν και κυριολεκτικά έχυσαν ποτάμια αίματος, για να γίνει η πατρίδα μας λεύτερη ισχυρή και σύγχρονη Ευρωπαϊκή Χώρα.

VI) Ειλικρινά λυπάμαι που αναγκάστηκα να γράψω αυτό το σημείωμα και να επαναφέρω στη μνήμη μας τραγικές συνέπειες και τα πολλά δεινά που προκάλεσε στην πατρίδα μας ο τελευταίος εμφύλιος σπαραγμός, λαμβανομένου υπόψη ότι σε ένα τέτοιον «αδελφικό» πόλεμο, νικητής είναι πάντα ο διχασμός, που διατηρείται και έχει τραγικές συνέπειες για πολλές 10ετίες, αν όχι και για πάντα. Καλόν και εθνικά ωφέλιμο είναι να μην θυμίζουμε ποτέ αυτές τις περιόδους και ιδιαίτερα τα πολιτικά κόμματα, με τους βουλευτές τους, που αρέσκονται συχνά-πυκνά να ξύνουν πληγές του τραγικού εμφυλίου, σε ομιλίες τους στη Βουλή, που τους παρακολουθεί όλη η Ελλάδα σήμερα από το Κανάλι της Βουλής και τις αναπαραγάγουν τα ΜΜΕ, τρυπώντας ακόμη βαθύτερα την μαχαιριά στο Εθνικό μας σώμα.

Είναι αλήθεια, ότι κανένας λαός δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπος (ο ένας πολίτης απέναντι στον άλλον, ο ένας αδελφός αντιμέτωπος στον άλλον αδελφό, οικογένειες ολόκληρες αντιμέτωπες μεταξύ τους και αλληλοσφαζόμενες και διχασμένες). Αυτά δυστυχώς, τα τραγικά και αιματηρά αποτελέσματα του εμφυλίου πολέμου φέρνει ο διχασμός του λαού, αφού σε έναν εμφύλιο σπαραγμό, νικητές και ηττημένοι, απλώς δεν υπάρχουν, αλλά είναι όλοι ηττημένοι και η χώρα βαρειά τραυματισμένη και όχι μόνο για μια γενιά, αλλά για πολλές γενιές. Είθε η προσφιλής μας πατρίδα να μην ζήσει ποτέ ξανά τέτοιο φοβερό τραγικό εμφύλιο σπαραγμό των παιδιών της. Γένοιτο.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Επίταξη ιατρών. Κάλεσμα ψυχής

Επίταξη ιατρών. Κάλεσμα ψυχής
Απόψεις
[17/04/2021 - 17:30]

Επίκαιρο άρθρο του Κώστα Κεμίδη. ...περισσότερα

Το χρέος της Αυτοδιοίκησης στον αγώνα ενάντια στα Αιολικά Πάρκα

Το χρέος της Αυτοδιοίκησης στον αγώνα ενάντια στα Αιολικά Πάρκα
Απόψεις
[09/04/2021 - 14:35]

¶ρθρο του Δημήτρη Κατσούλη (φωτό) για το σημαντικό θέμα, που απασχολεί την Εύβοια. ...περισσότερα