Αθλητικά

Αρτάκη και Ηρακλής Ψαχνών χτυπήθηκαν σε ροκ συναυλία και το Στεφανοβίκειο άκουγε μιούζικαλ

Αρτάκη και Ηρακλής Ψαχνών χτυπήθηκαν σε ροκ συναυλία και το Στεφανοβίκειο άκουγε μιούζικαλ
26 Απριλίου 2021, 19:52
Το αθλητικό σχόλιο της Δευτέρας.

Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Το χθεσινό ντέρμπι Αρτάκη-Ηρακλής Ψαχνών σφραγίστηκε από το ισόπαλο 1-1, σκορ που δεν βολεύει τις δύο ομάδες της Εύβοιας στο κατοστάρι (σ.σ. ούτε καν κούρσα) κορυφής, αλλά νομοτελειακά η ισοπαλία είναι το λιγότερο κακό, γιατί υπάρχει και η ήττα.

Βέβαια, σε ένα μίνι πρωτάθλημα 5-6 αγωνιστικών το χθεσινό «Χ» για ΑΟΝΑ και ΗΡΑ είναι ...σαν να χτυπήθηκαν σε ροκ συναυλία (υπό τους ήχους του eye of the tiger), την ίδια στιγμή που το Στεφανοβίκειο (2-1, με ανατροπή και γκολ στο 89', κόντρα στην Αγριά) απολάμβανε το μιούζικαλ "η μελωδία της ευτυχίας", φιγουράροντας στο ρετιρέ του 4ου ομίλου, στο +3 από τον Ηρακλή και στο +7 από την Αρτάκη.

Εκ πρώτης όψεως η Αρτάκη, όχι να διεκδικήσει τον τίτλο δεν προλαβαίνει, αλλά …ούτε να βήξει.

Όμως, η εικόνα της βαθμολογίας είναι –κάπως- παραπλανητική, αφού η Αρτάκη έχει κι ένα τρίποντο άνευ αγώνα στο τσεπάκι της με το Μαρτίνο, που κούνησε μαντήλι.

Επίσης, το πρόγραμμα της Αρτάκης μέχρι το τέλος θεωρείται βατό. Όχι εύκολο, με δύο εκτός έδρας ματς, αλλά δεν είναι κι ο …εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες.

Πάμε τώρα στον Ηρακλή. Βρίσκεται στο -3 από το Στεφανοβίκειο, αλλά ουσιαστικά, σήμερα, η απόσταση που τον χωρίζει από το συμπαθές χωριό είναι τέσσερις βαθμοί, γιατί το Στεφανοβίκειο έχει πάρει διπλό στα Ψαχνά στην πρεμιέρα και υπερτερεί στην ισοβαθμία.

Κανονικά, βέβαια, δεν θα έπρεπε να ισχύει το συγκεκριμένο κριτήριο, γιατί δεν θα παιχτεί ο β’ γύρος...

Ο Ηρακλής, στο δρόμο που βαδίζει, δεν υπάρχουν παπαρούνες, αλλά αγκάθια. Και το μεγαλύτερο είναι το ματς στο Ύπατο στις 16/5.

Παράλληλα, το Στεφανοβίκειο δεν έχει κάνει το ρεπό του και δεν θα ξαναπαίξει στην έδρα του.

Γι’ αυτό γράψαμε και στον τίτλο του κειμένου του ντέρμπι το απόγευμα της Κυριακής ότι δεν χάθηκε το τρένο (και ισχύει και για τον ΑΟΝΑ).

Το Στεφανοβίκειο είναι αυτό που κρατάει τις τύχες της κορυφής στα χέρια του, αλλά το ρεπό που έχει μπροστά στοιχειώνει τα όνειρά του.

Ο τερματισμός, τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος, μοιάζει τόσο κοντά, αλλά και τόσο μακριά. Σαν τα λεπτά που μοιάζουν με αιώνα.

Στο ντέρμπι τώρα, η Αρτάκη πέτυχε τον απόλυτο αιφνιδιασμό και σκόραρε από τα αποδυτήρια, βάζοντας τον Ηρακλή με την πλάτη στον τοίχο.

Ο Ηρακλής βγήκε από το πλάνο του και έμοιαζε με τον τύπο που δουλεύει στις 8, έχει βάλει το ξυπνητήρι στις 7, αλλά σηκώνεται από το κρεβάτι στις 7.45 και τρέχει να προλάβει (ασφαλώς και δεν θα ποινικοποιηθεί το να βρεθεί ο Ηρακλής Ψαχνών πίσω στο σκορ, μπάλα είναι).

Δηλαδή, βιαζόταν να φτάσει στον προορισμό του, με συνέπεια να μην έχει το καθαρό μυαλό να "εξαργυρώσει" με φάσεις μπροστά από την εστία του Τζουβάρα την υπεροχή του.

Ο Ηρακλής πήρε τα ηνία, αλλά είχε απέναντί του μια αξιόμαχη μεσοαμυντική γραμμή της Αρτάκης, η οποία με τη σειρά της, γινόταν επικίνδυνη, όποτε έβρισκε χώρους και πλησίαζε τα πράσινα καρέ.

Ειδικότερα στην ευκαιρία του Π.Δ. Σκριβάνου στο 34’, η Αρτάκη όχι απλώς φλερτάρει με το 2-0, αλλά έχει περάσει στο επόμενο level, κανονίζοντας ραντεβού.

Ο ΑΟΝΑ έπαιζε πίσω από την μπάλα, αλλά πίεζε και ψηλά και χαλούσε το χτίσιμο του Ηρακλή.

Ο Ηρακλής έβγαζε ποιότητα στον αγωνιστικό χώρο με κινητήριο μοχλό τον Σταματάκο, που σαν ποδοσφαιρικό καλούπι ...φέρνει λίγο από Αντρίγια Ζίβκοβιτς.

Ο Ηρακλής δοκίμασε όλους τους τρόπους, και από τα πλάγια, και από τον άξονα με κάθετες και με εσωτερικές αλλαγές και με γρήγορες πάσες και με συνδυαστικό ποδόσφαιρο, αλλά δεν δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για γρήγορη ισοφάριση.

Πάντως, ήταν ένα πρώτο ημίχρονο με ρυθμό κι αυτό πιστώνεται και στα παιδιά του Ηρακλή και της Αρτάκης, αλλά και στους προπονητές Μεθενίτη και Γκόφα, μετά από τόσους μήνες αγωνιστικής απραξίας.

Στο β’ ημίχρονο η είσοδος του Μήτρου στο ματς έδειξε ότι ο Ηρακλής πιστεύει στην ανατροπή, και είναι λογικό.

Έχουμε δει και σε μεγάλα πρωταθλήματα ομάδες να χάνουν και να παρουσιάζονται στο β’ ημίχρονο, όπως τέλειωσαν στο πρώτο, κάνοντας αλλαγές από το 70' και μετά.

Βγαίνει το 6αρι (Σπανός) και μπαίνει ένας καθαρός εξτρέμ και υπάρχει αυτή η «τετράδα» Βεζιρτζόγλου, Μήτρου, Σταματάκος, Καραντάκης -και από πίσω ο Ντελέκος-, που προσπαθεί να ανακατέψει την Αρτάκη, η οποία αμύνεται σθεναρά και ψάχνει μια καλή μετάβαση για να σκοτώσει τον αντίπαλό της.

Στο 55’ ο Μεγάλος για την Αρτάκη χάνει μια σημαντική φάση με την κεφαλιά του να περνάει ξυστά από το δοκάρι. Αν σκοράρει εκεί, βάζει υποψηφιότητα να γίνει και άγαλμα στην κεντρική πλατεία της πόλης.

Ο Ηρακλής συνεχίζει να βγάζει ποιότητα, αλλά όχι αποτελεσματικότητα, μέχρι τη στιγμή του 73ου λεπτού, που καταλογίζεται πέναλτι υπέρ των πράσινων.

Επειδή υπάρχει βίντεο, δεν χρειάζεται να πούμε τι είδαμε ή τι δεν είδαμε (σ.σ. που δεν είδαμε) με γυμνό μάτι.

Εγώ αυτό που βλέπω είναι ότι ο Π.Λ. Σκριβάνος κάνει κίνηση να μπει στην περιοχή και ο Τσίγκας (σ.σ. ο Παπαδάκης είναι δίπλα, αλλά δεν χρεώνεται τίποτα) απλώνει τον αγκώνα πάνω στον παίκτη του Ηρακλή.

Ο Τσίγκας αντιδράει επιπόλαια, γιατί ο Σκριβάνος κινείται προς τα πλάγια. Εκτός αν ο Σκριβάνος έκοβε ανάμεσα από τρεις παίκτες της Αρτάκης και κάρφωνε την μπάλα με φάλτσα στο απέναντι παράθυρο. Αν το βλέπαμε κι αυτό, θα έπρεπε την άλλη μέρα ο Στούπας να του έβαζε "πωλητήριο" 500.000 ευρώ και να ερχόταν να τα "στάξει" η Παρί Σεν Ζερμέν (σ.σ. να δεις τι ωραία θα έβγαινε το μπάτζετ, για πρωταγωνιστική πορεία στη Β’ Εθνική του χρόνου).

Διαιτητής δεν θα γινόμουν ποτέ, ούτε καν στις απόκριες δεν θα ντυνόμουν, αλλά αν σφύριζα το ματς, είναι (το πιο) πιθανό μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου να έδειχνα «παίζετε».

Ενδεχομένως κι ο Σκριβάνος να πέφτει εύκολα και να το κερδίζει έξυπνα. Όπως λέει κι ο Τάσος Κάκος, δεν υπάρχει δυναμόμετρο και είναι στην ευχέρεια του διαιτητή να αποφασίσει αν το σπρώξιμο προκαλεί ή όχι την πτώση του επιτιθέμενου.

Αυτό που λέω εγώ είναι ότι έχουμε ένα αυστηρό πέναλτι μεν, με τον Τσίγκα να δίνει δικαίωμα δε.

Οι της Αρτάκης τώρα, υποστηρίζουν (σ.σ. ακόμη κι αν δεχτούμε ότι υπάρχει παράβαση) ότι ο Σκριβάνος ...αρχίζει (την ώρα που δέχεται το μαρκάρισμα) και πέφτει έξω από την περιοχή. Η Αρτάκη έχει κάθε λόγο να βάλει την αμφιβολία στην κουβέντα, αλλά φαίνεται ότι είναι μια φάση …οριακή πάνω στη γραμμή (γι' αυτό έχει κάθε λόγο). Αν έδινε φάουλ ο "ρεφ" θα είχε κι ο Ηρακλής λόγο να βάλει την αμφιβολία στην ίδια κουβέντα.

Μετά το 1-1, αν με περνούσαν από ανάκριση και μου έβαζαν τον προβολέα στη μούρη και μου έλεγαν «πες με το ζόρι ποιος θα νικήσει, αλλιώς σε σκοτώνουμε», θα απαντούσα «Ηρακλής Ψαχνών, αφήστε με να φύγω».

Ωστόσο, η Αρτάκη βγάζει σημαντική αντίδραση, ένταση και χαρακτήρα, ξαναπαίρνει μέτρα και εγκλωβίζει τον Ηρακλή, χάνοντας τη μεγάλη ευκαιρία του 84’ με τον Τσίγκα (σ.σ. θα έπαιρνε το αίμα του πίσω), δημιουργώντας απειλές με στημένη μπάλα και …φωνάζοντας για την πτώση του Παπαδάκη στην περιοχή σε μονομαχία με τον Μπαλαμπάνη στο 88’.

Το σίγουρο είναι ότι ο Παπαδάκης, φεύγει από δεξιά, έχει περάσει την μπάλα από τον Μπαλαμπάνη, κι ο μπακ του Ηρακλή απλώνει το πόδι.

Στο βίντεο, ΑΚΡΙΒΩΣ, όμως, ρε φίλε, μπροστά από τα πόδια των πρωταγωνιστών της φάσης υπάρχει ο Μπατζελής του Ηρακλή!

Είμαι της άποψης ότι δεν είναι όλες οι επαφές παράβαση, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, ούτε καν στο μπάσκετ. Υπάρχει η σοβαρή εκδοχή να "βρήκαν" οι δύο παίκτες στην ...κίνηση κι ο Μπαλαμπάνης να μην έχει πρόθεση. Αλλά κι ο Παπαδάκης έχει "ελαφρυντικό" από την άποψη ότι έχει περάσει την μπάλα και εμποδίζεται.

Αν ο Μπαλαμπάνης έχει απλωμένο πόδι, δεν μπορεί -βάσει λογικής- να μην βρίσκει τον Παπαδάκη, άρα έχουμε πέναλτι. Εκτός αν ο Μπαλαμπάνης το μαζεύει το πόδι κι ο Παπαδάκης πέφτει, αλλά με τρόπο εντυπωσιακό.

Αυτοί που ξέρουν καλύτερα είναι τα δύο παιδιά, μη σας πω κι ο Μπατζελής που κρύβει τη φάση από τα μάτια μας.

Ο οποίος (σ.σ. Μπατζελής) παρεμπιπτόντως ήταν εξαιρετικός, όπως και όλοι σχεδόν οι «Κ19», που αγωνίστηκαν σε ένα ντέρμπι που …έκαιγε.

Και μέσα από την ένταση, τα νεύρα και τις διαφωνίες μας, ας κρατήσουμε ότι η Εύβοια εξακολουθεί και βγάζει ταλέντα ικανά να διακριθούν. Όχι με τους ρυθμούς του παρελθόντος, αλλά υπάρχει σφυγμός.