Αθλητικά

Η Χαλκίδα έπεσε από τη γέφυρα και έμεινε όρθια - Οχι δάκρυα για τη Μακρυκάπα

18 Απριλίου 2022, 21:32
Το αθλητικό σχόλιο της Μ. Δευτέρας.

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Στη Μακρυκάπα ο ΑΟΧ έγινε ...Α(ΩΧ), αλλά τη σκαπούλαρε. Το βάρος μεγάλο, οι κόποι μιας χρονιάς και οι προσδοκίες της επόμενης ...σε ένα 90λεπτο, «all or nothing» γράφτηκε στον επίσημο λογαριασμό της ομάδας στο ίνσταγκραμ παραμονές του ντέρμπι.

Ο ΑΟΧ δεν στριμώχτηκε, απλά, από τη Μακρυκάπα. Κινδύνεψε να φύγει έξω από το ρινγκ, να μπλέξει σε αδιέξοδο χωρίς τρόπο διαφυγής.

Η Μακρυκάπα από το πρωί ήταν στο πόδι. Δεν ξέρω τι όνειρο είδε ή αν αρνήθηκε να κοιμηθεί... Προσμονή, αγωνία, «τελετουργικό» στο καφενείο με τσίπουρα και ...τίμιο συνοδευτικό, χταποδάκι, που είναι το ...Τσάμπιονς Λιγκ του μεζέ (οι «ειδικοί» λένε ότι πάει περισσότερο με το ούζο, αλλά στο πιατάκι έκανε τη διαφορά ...και με το τσίπουρο).

Ο χρόνος μετρούσε αντίστροφα, ο ποδοσφαιρικός ναός του χωριού άρχισε να γεμίζει με πιστούς, οι οποίοι δεν κρατούσαν κεράκια και λαμπάδες, αλλά πυρσούς και καπνογόνα, ομπρέλες και ένα τύμπανο να ...δίνει το ρυθμό.

Το «κλουβί» έβραζε, είχε φορέσει τα καλά του, πέταγε …φλόγες υπό καταρρακτώδη βροχή.

«Μακρυκάπα για σένα θα πάμε στο τρελάδικο», «θέτε, δε θέτε, γυρίζει ο τροχός…» και πίσω από την εστία ένα «κορεό» που έγραφε: «Είμαστε οι Λύκοι, ουρλιάζουμε στην πανσέληνο, κυνηγάμε το όνειρο».

Η Μακρυκάπα ήταν έτοιμη για τη μεγαλύτερή της ώρα...

Στο πέταλο -που τοποθετήθηκε το πρωί της ίδιας μέρας με ενέργειες του δημάρχου Γιώργου Ψαθά-, εμφανίστηκαν και οι πρώτοι ΑΟΧίτες. 

«Διπλό στη Μακρυκάπα, ΑΟΧ ολέ-ολέ»...

Το μεγάλο ντέρμπι ξεκίνησε, οι δύο μονομάχοι μπήκαν επιθετικά, αναζήτησαν το μομέντουμ, δεν έπαιξαν κλεφτοπόλεμο, δεν κρύφτηκαν…

Η Μακρυκάπα με τρία χαφ, ο ΑΟΧ με 4-4-2, προσπάθησε να αιφνιδιάσει. Με τη συμπλήρωση του πρώτου δεκάλεπτου, ο ΑΟΧ είδε τον αντίπαλο να πατάει καλύτερα στον αγωνιστικό χώρο, να κερδίζει τις περισσότερες μονομαχίες στο κέντρο με στόχευση τον Μήτρου.

Η Χαλκίδα ήξερε ότι έπρεπε να περιορίσει τον Ανδρέα, να τον βγάλει από τη ζώνη ασφαλείας του, να μην του επιτρέψει το «ένας εναντίον ενός», που το έχει για …ψωμοτύρι. Αυτό το όπλο της Μακρυκάπας, που δεν είναι η επιτομή του συνδυαστικού ποδοσφαίρου, αλλά έχει δυνατά παιδιά που τρώνε την μπάλα, ο ΑΟΧ δεν το απενεργοποίησε, δεν βρήκε τον κωδικό. 

Στην πρώτη αναμπουμπούλα ο Μήτρου σούταρε και η μπάλα πέρασε βασανιστικά άουτ. Το πρώτο καμπανάκι μόλις είχε χτυπήσει για τον ΑΟΧ. Ο Μήτρου μετά από λίγο ξαναβρέθηκε σε θέση βολής. Από μπαλιά ...αλά Μόντριτς του Γκίκα, κινήθηκε στην πλάτη του Κολιόπουλου και πριν η μπάλα σκάσει στο έδαφος, σούταρε. Η ανάσα της Χαλκίδας κόπηκε και επανήλθε σε φυσιολογικά επίπεδα όταν διαπίστωσε ότι δεν κουνήθηκαν τα δίχτυα του Φαλαγγίτη. Ο ΑΟΧ δεν κατάφερε να επιβάλλει τον ρυθμό του και η Μακρυκάπα τον πίεσε, τον έβαλε στο δικό του μισό.

Ο Λούρος που έκανε κινήσεις στον άξονα κέρδισε σε μερικά λεπτά ένα φάουλ (στα όρια της περιοχής) και το πέναλτι που εντέλει ...σημάδεψε το ντέρμπι.

Ο ΑΟΧ βρέθηκε στο κενό. Δεν ξέρω αν ο Μήτρου πήρε εντολή ή αγκάλιασε σφιχτά την στρογγυλή θεά με δική του πρωτοβουλία… Ο Γκάβαλης εκτελεί πέναλτι, αλλά ερχόταν από θλάση, ο Σίδερης ήταν στον πάγκο, ο «μίστερ πέναλτι» Κηρόπουλος τα εκτελούσε και σπάνια αστοχούσε …κάποτε στην Καστέλλα. Ο Μήτρου λες και έψαχνε …εξιλέωση για τις δυο χαμένες ευκαιρίες. Έστησε την μπάλα στην άσπρη βούλα, σούταρε, ο Φαλαγγίτης του στέρησε τη χαρά και τη λαχτάρα να σκαρφαλώσει στο κάγκελο.

Το σύνθημα «Φαλαγγίτης οέ-οέ-οέ» για την κερκίδα του ΑΟΧ μοιάζει με χαρμόσυνη μελωδία στο repeat. Αυτή τη φορά τα ντεσιμπέλ ανέβηκαν λίγο παραπάνω. Ακούστηκε από τη Μακρυκάπα μέχρι την Άτταλη. Εκεί που πάρκαραν κάποιοι και περπάτησαν με τα πόδια μέχρι τη Μακρυκάπα, για να αποφύγουν το μποτιλιάρισμα.

Και στο 91’ ο «Φάλα» κατέβασε τα ρολά για δεύτερη φορά, όταν βρέθηκε στο «έλεος» του Σίδερη. Ο Μάκης «όπλισε» και πάτησε τη σκανδάλη, η σφαίρα εξοστρακίστηκε στο αλεξίσφαιρο γιλέκο του «πορτιέρε» του ΑΟΧ.

Κι αν η απόκρουση του πέναλτι κράτησε τον ΑΟΧ ζωντανό στο παιχνίδι, η επέμβασή του στο εξ' επαφής σουτ του Σίδερη, μπορεί να μνημονεύεται για χρόνια, καθώς είναι ικανή ν' αλλάξει το «ρου» της σύγχρονης ιστορίας της ομάδας της Χαλκίδας σε περίπτωση που κατακτήσει τον τίτλο κι επιστρέψει σε εθνική κατηγορία, για να ξαναγίνει η καρδιά που πάλλεται για το ευβοϊκό ποδόσφαιρο.

Η Μακρυκάπα αποδιοργανώθηκε από την αποβολή του Μπαλαμπάνη (στο 40’). Επηρεάστηκε, έχασε την ορμή της και έναν έμπειρο χαφ στο κέντρο, εκεί που έμοιαζε να υπερέχει, τον Γιώργο Μαστροκώστα, ο οποίος «θυσιάστηκε» για να μπει στο παιχνίδι ένας μπακ, ο Κικίδης στη θέση του Στέλιου.

Ο Μπαλαμπάνης δεν είναι το πιο ήρεμο παιδί του κόσμου, σε τσαμπουκά άνετα τον φωνάζεις να βάλει πλάτη, αδερφός, αλλά στην αποβολή αισθάνεται αδικημένος. Σωστή, υπερβολική ή λάθος απόφαση, είναι αμαρτία για οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή να υποχρεώνεται να εγκαταλείψει τόσο νωρίς ένα τέτοιο παιχνίδι που το περιμένει ολόκληρη την εβδομάδα πώς και πώς...

Αποχωρώντας από τον αγωνιστικό χώρο έπνιξε την οργή του, αλλά ξέσπασε στα αποδυτήρια. Ανθρώπινη αντίδραση.

Η Χαλκίδα μπήκε -αυτόματα- σε φάση αποσυμπίεσης και βρήκε τη στιγμή της με κεφαλιά ψαράκι του Άγγελου Γκιόκα, μετά από εξαιρετική ενέργεια του Κώστα Σπανού. Οι δύο φορ έκαναν τη δουλειά, ο πρώτος την άρχισε, ο δεύτερος την τέλειωσε. Έκπληξη προκάλεσε η ταυτόχρονη αλλαγή τους από τον Ζουρούδη στο 75', δεν το πιάσαμε το νόημα.

Ενα λεπτό πριν το γκολ της Χαλκίδας, ο Μήτρου έχει κάνει την κούρσα της ζωής του. Διασχίζει -κυριολεκτικά- όλο το γήπεδο (από τη μια περιοχή στην άλλη με την μπάλα στα πόδια) χωρίς να τον σταματήσει κανείς, μπαίνει στην περιοχή, μαρκάρεται και πέφτει. Ο ίδιος ωρύεται για την εσχάτη των ποινών, ο Γκάτσος λέει "παίζεται".

Η Χαλκίδα μέχρι το 80' έχει φέρει το ντέρμπι στα μέτρα της, το ελέγχει. Μετά την αποβολή του Γεωργίου στην τελική ευθεία ξαναδέχεται πίεση και η Μακρυκάπα πλην της τεράστιας ευκαιρίας του Σίδερη καταγράφει ακόμη μια, με τον Μπατζελή, ο οποίος αν σουτάρει χαμηλά είναι γκολ (αν το έβγαζε κι αυτό ο Φαλαγγίτης τι να πω...). Τελικά σούταρε ψηλά άουτ.

Η Χαλκίδα έφτασε στο ...απροχώρητο, πληγώθηκε στα εντός έδρας ντέρμπι, σοκαρίστηκε κόντρα στον Ταμυναϊκό (1-4), κοιτούσε αμήχανη το ταβάνι...

Στη Μακρυκάπα έδωσε μάχη, πολέμησε, κάποιες φορές από τα χαρακώματα και κάποιες άλλες κατά μέτωπο. Βρήκε τα ψυχικά αποθέματα, δεν πλήρωσε τα λάθη της, είχε και τύχη, έπεσε από τη γέφυρα και έμεινε όρθια.

Οσο για τη Μακρυκάπα; Θα δανειστώ κάτι που γράφτηκε αμέσως μετά το παιχνίδι ΠΑΟΚ-Μαρσέιγ. Όπως θα έλεγε και ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: «Μην κλαις επειδή τελείωσε, χαμογέλα επειδή συνέβη»…

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ