Γεμάτο αγωνιστικά ήταν το Σαββατοκύριακο που πέρασε, με την Αρτάκη να μένει στην ισοπαλία στην έδρα της με τον Θησέα Αγριάς, με τον ΑΟΧ και τον Ταμυναϊκό να ξεχωρίζουν στην Α' ΕΠΣΕ και να θέτουν από νωρίς υποψηφιότητα για την "2αδα" και με τις μάχες στη Β' ΕΠΣΕ να είναι ομηρικές και στους τρεις ομίλους. Το δικό της ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Γ' ΕΠΣΕ.
Ξεκινώντας με την Αρτάκη, ήταν σαφώς ανώτερη από μια ομάδα που ήρθε στην Εύβοια να παίξει αμυντικά και που διαφημίζει στη φανέλα της το ΚΤΕΛ (αυτό πρώτη φορά το βλέπω). Λογικά δεν θα ταξιδεύει με άλλο Μέσο, μόνο με ΚΤΕΛ. Εκτός αν υπάρχει κανένα μπαρ στο Βόλο που λέγεται ΚΤΕΛ, δεν νομίζω.
Από τη στιγμή που η Αρτάκη δεν σκόραρε νωρίς για ν' αναγκάσει τον αντίπαλο να ανοιχτεί ...έπαιξε με τη φωτιά.
Η Αρτάκη γυρνούσε την μπάλα έξω από την περιοχή του Θησέα για 90 λεπτά και τελικά σκόραρε στη μοναδική φάση που δεν μύριζε γκολ.
Ενα λάθος γύρισμα από τον μπακ στον τερματοφύλακα και η ζημιά έγινε για τους φιλοξενούμενους που ξάπλωσαν στο χορτάρι.
Αυτό έκαναν και κατά τη διάρκεια του ματς. Ξάπλωναν στο χορτάρι και σηκωνόντουσαν μετά από 5 λεπτά. Λογικό, αλλά και αντι-ποδοσφαιρικό. Αλλά τέτοιου είδους τακτικές που έχουν στόχο την καταστροφή του παιχνιδιού του Ηρακλή και της Αρτάκης θα πρέπει να τις περιμένουν οι δύο ομάδες της Εύβοιας.
Το γράψαμε και για τον Ηρακλή που έχασε από το Στεφανοβίκειο. Tο θέμα δεν είναι τι κάνει ο αντίπαλος, αλλά τι κάνεις εσύ.
Η Αρτάκη από το πρώτο λεπτό είχε την κατοχή της μπάλας, οκ μέχρι εδώ. Αλλά στο πρώτο ημίχρονο κάτι δεν πήγαινε καλά.
Μου είπε ένας συνάδελφος «το βλέπω για ...2-0 ή 3-0». Του είπα ξέχνα το. Γύρω στο 20λεπτο έγινε αυτή η κουβέντα. Η Αρτάκη δυσκολευόταν να δημιουργήσει.
Είχε αργή ανάπτυξη, δεν έβρισκε διαδρόμους, αναγκάζονταν οι στόπερ με τους μπακ ν' αλλάζουν πολλές φορές την μπάλα μέχρι να γίνει η πρώτη υποδοχή, είτε με τον Κατσούκη, είτε με τον Ζαχαρόπουλο.
Η επιθετική εικόνα της δεν έβγαζε στο χορτάρι σιγουριά. Αυτό που βλέπεις ένα ματς και λες ότι το γκολ είναι θέμα χρόνου. Και ήρθε η φάση του 40 λεπτού, που βγήκε ο αντίπαλος μπροστά, ο Σκριβάνος που έπαιζε σαν μπακ, είναι λογικό το παιδί να μην γνωρίζει τη θέση, υπήρξε κενό στο αριστερό άκρο της άμυνας και οι φιλοξενούμενοι κέρδισαν το πέναλτι, με το οποίο άνοιξαν το σκορ. Τώρα για ποιο λόγο έπαιξε ο «Σκρίβα» μπακ και δεν ξεκίνησε ο Τσατσαρώνης, ο Γκόφας προφανώς ξέρει καλύτερα.
Στο β' ημίχρονο η Αρτάκη έβαλε ένταση στο παιχνίδι της και ήταν λογικό, αφού είχε αντιπάλους και το σκορ, αλλά και το χρόνο. Έπρεπε να επιτεθεί, με κίνδυνο βέβαια να δεχτεί ένα δεύτερο γκολ στην κόντρα.
Το θετικό είναι ότι είχε γρήγορες επιστροφές και δεν κινδύνεψε σοβαρά. Επί της ουσίας ο αντίπαλος δυόμιση κατεβασιές έκανε στο πρώτο ημίχρονο και βρήκε πέναλτι.
Στο β' ημίχρονο έπαιζε ταμπούρι. Είχε κι έναν παίκτη στον άξονα, από τον οποίο εγώ είμαι πιο αδύνατος. Μέχρι να ξεκινήσει, είχαν πάει οι Καραμπάς και Μπελίτσος για καφέ και ξαναγυρνούσαν.
Ο Γκόφας στο 0-1 έβγαλε δύο επιθετικογενείς παίκτες, τον Μεγάλο και τον Παπαδάκη και έβαλε δύο -περισσότερο- αμυντικογενείς, τον Δήμου και τον Τσατσαρώνη. Ο Δήμου πέρασε στην κορυφή, αλλά δεν είναι ακόμη έτοιμος, αφού έρχεται από τραυματισμό και θέλει το χρόνο του για να ξαναβρεί πατήματα. Το ξέραμε ότι θα είναι στην αποστολή και θα μπει αν χρειαστεί για μισή ώρα. Αν ήταν το σκορ 2-0 μπορεί και να μην έμπαινε καθόλου.
Σε ότι αφορά την αλλαγή του Παπαδάκη, ο Χαλκιδέος εξτρέμ ήταν από τους πλέον κινητικούς της ομάδας του. Ο Γκόφας θέλησε να τοποθετήσει στη φυσική του θέση τον Σκριβάνο. Θα μπορούσε να βγάλει ή στόπερ ή ανασταλτικό μέσο (Στασινόπουλος ή Ζαχαρόπουλος) και να βάλει στον άξονα τον Παπαδάκη μαζί με τον Κατσούκη. Ο Κωστούλας από τη μία, ο Σκριβάνος από την άλλη και ο Δήμου κορυφή.
Ο δε Κατσούκης είναι ένα παιδί που παρά το νεαρό της ηλικίας του ξέρει καντάρια μπάλα. Είναι μπαλαδόρος, είναι τεχνίτης, αλλά κρατάει την μπάλα στα πόδια του περισσότερο απ' όσο πρέπει. Επιβάλλεται να γίνει περισσότερο λειτουργικός.
Έτσι όπως κύλησε το χθεσινό απόγευμα, το θετικό δεν είναι μονάχα ο βαθμός που πήρε η Αρτάκη, αλλά οι δύο βαθμοί που άφησε ο Θησέας στο γήπεδό της.
Διότι, όπως αποδεικνύεται, οι διαφορές των ομάδων δεν είναι μεγάλες, το πρωτάθλημα είναι σύντομο και οι λεπτομέρειες θα κάνουν τη διαφορά. Το Ύπατο στραβοπάτησε στην έδρα της Δήμητρας Ευξεινούπολης, που όταν είχε γίνει η κλήρωση είχαμε γράψει ότι η Δήμητρα Ματσούκα είναι πιο γνωστή από την ομάδα της Μαγνησίας (αυτό έλειπε). Να, όμως, που το τσίμπησε το "Χ".
Ο ΑΟΧ έδειξε τσαγανό και χαρακτήρα και πέρασε από την -προσωρινή- έδρα του Λήλα, το γήπεδο Αφρατίου. Οταν ισοφαρίζεσαι, μένεις με δέκα παίκτες, διαμαρτύρεσαι και χάνεις την ψυχραιμία σου, βλέπεις 10-15 φιλάθλους σου να βρίζουν εν χορό τον διαιτητή και καταφέρνεις να βάλεις τρία γκολ, είναι μεγάλη υπόθεση.
Όμως, όλες αυτές οι διαμαρτυρίες που ξεπέρασαν τα εσκαμμένα, άσχετα με την αφορμή, δεν προσφέρει τίποτα θετικό στον σύλλογο, στην προσπάθεια που κάνει να νοικοκυρευτεί.
Λάθη γίνονται, μπορεί να δεχτείς κι ένα ανάποδο σφύριγμα, αλλά ρε μάγκες, σοβαρά τώρα, είσαι η ΧΑΛΚΙΔΑ στο Α' τοπικό και κάνεις ...τέτοιο σαματά για ένα αμφισβητούμενο πέναλτι; Εγώ στο γήπεδο δεν ήμουν, αλλά όπως βλέπω τη φάση από την κάμερα του Star Κεντρικής Ελλάδας, πέναλτι στον Λούκα -που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών- δεν υπάρχει. Αν υπάρχει κάτι, είναι κίτρινη στον Λούκα.
Συνάντησα έναν παλαίμαχο του ΑΟΧ, τυχαία την επόμενη μέρα στην Αρτάκη. Εναν άνθρωπο που έγραψε ιστορία με την κυανόμαυρη φανέλα και είναι ο πιο ήσυχος άνθρωπος του κόσμου. Δεν χάνει ματς του ΑΟΧ. Ισως ο μόνος από τους παλαιμάχους. Δεν θέλετε να σας μεταφέρω τι μου είπε και πώς ένιωσε. Η σύντομη κουβέντα μας κατέληξε (από την πλευρά του) με τη φράση "όταν η ομάδα ηρέμησε έκανε το 1-1 ...1-4".
Τον Λήλα στον αγώνα με τη Σκεπαστή τον είχε χτυπήσει το σύνδρομο "δεύτερο δοκάρι". Ολα τα στημένα της Σκεπαστής ήταν απειλητικά στο δεύτερο δοκάρι. Έτσι μπήκε και το γκολ της Σκεπαστής.
Στον αγώνα με τον ΑΟΧ τον Λήλα τον χτύπησε το σύνδρομο "πλάγιο άουτ". Ο,τι πλάγιο εκτέλεσε ο Τζάβρας στο β' ημίχρονο ήταν ή μισή ευκαιρία ή γκολ. Απίστευτο.
Ο Ταμυναϊκός θα ακολουθήσει τον ΑΟ Χαλκίς. Η ομάδα του Αλιβερίου έφτασε τις τρεις σερί νίκες και δείχνει να έχει βρει ρυθμό.
Την Παρασκευή κάναμε λόγο και για την επιθετική ποιότητα του Ταμυναϊκού. Δείτε στο fb της ομάδας το δεύτερο γκολ. Την ασίστ-ποίημα που βγάζει ο Νίκος Μαστροκώστας στον Γιάννη Μώρο. Είναι από τώρα η ασίστ της χρονιάς!
Το καλό για τον Ταμυναϊκό είναι ότι φέτος έχει πετάξει από πάνω του το βάρος της ...υποχρεωτικής διεκδίκησης του τίτλου. Τα λόγια είναι μετρημένα, το κλίμα είναι καλό και η ομάδα τσουλάει χωρίς το άγχος του "πρέπει" (αυτό που βαραίνει Ηρακλή και ΑΟΝΑ στη Γ' Εθνική).
Την ισοπαλία στη Λάμψακο δεν την περίμενα, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω το Αυλωνάρι που είναι διαχρονική αξία στη μεγάλη κατηγορία. Πίστευα ότι το διπλό - έστω με πολύ άγχος- του Ελλήσποντου στην Αιδηψό θα έδινε ώθηση στους Λαμψακιώτες, που ετοιμάζονται -και- για το Κύπελλο Ελλάδας.
Η Κάρυστος βρέθηκε να χάνει με 2-0 στο Γυμνό και μείωσε στο 45' με ένα φάουλ για Όσκαρ του Παπουτσή. Στο ΟΥΕΦΑ με το Αιγάλεω έχει παίξει ο άνθρωπος, τι να λέμε τώρα. Αλλά τα 6 γκολ σε ένα ημίχρονο που δέχτηκε ο Ολυμπος είναι πολλά. Δεν άντεξε στην πίεση της Καρύστου, η οποία είναι μια ομάδα που παίζει φουλ επίθεση και αν της δώσεις χώρους μπορεί να σε διαλύσει. Στον Ολυμπο λέγεται ότι ο Μπασούκος θα είναι ο επόμενος προπονητής, θα δούμε. Ο Μπασούκος και ο Δημ. Μπούρικας παρακολούθησαν το Σάββατο τον αγώνα Καλοχώρι/Παντείχι-Αμαρυνθιακός (στη φωτό πάνω του Μιχάλη Κόκορη). Την ερχόμενη αγωνιστική ο Ολυμπος παίζει με τον Αμαρυνθιακό, αν αυτό λέει κάτι.
Ο παλιός είναι αλλιώς. Ο Παντριαδικός με τον Ακριτίδη στον τιμόνι του, "άλωσε" την Ιστιαία, σε έναν όμιλο που είναι πρώτος ο Σταυρός. Φαβορί παραμένει το Μαντούδι, αλλά η ομάδα του Σταύρου Σταθαρά δείχνει ότι θα έχει μεγάλη επίδραση στις ισορροπίες της κορυφής.
Στον δεύτερο όμιλο φαβορί είναι τα Αλάτσατα και στον 3ο όμιλο το Νεοχώρι. Αλλά κι εκεί οι μάχες θα είναι σκληρές και αμφίρροπες.