*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Ιδανικά ξεκίνησε το 2021 (σ.σ. μήνα Απρίλιο) για τις δύο ομάδες της Εύβοιας που επέστρεψαν στη δράση, τον Ηρακλή Ψαχνών και τις Αβαντίδες.

Ο Ηρακλής μπήκε σε ένα πούλμαν, έγραψε χιλιόμετρα και άλωσε τον Αλμυρό Βόλου, ενώ οι Αβαντίδες νίκησαν, έστω και δύσκολα, την Ολυμπιάδα Υμηττού στο Ενωσιακό.

Σειρά παίρνει την ερχόμενη Κυριακή η Αρτάκη με …έξοδο στην Αταλάντη.

Από το ματς του Ηρακλή δεν έχω εικόνα, έμαθα ότι μεταδόθηκε το παιχνίδι σε βολιώτικο live streaming, αλλά ήμουν στις Αβαντίδες και δεν έχω προλάβει να το παρακολουθήσω ολόκληρο. Είδα, όμως, τα δύο γκολ, που χάρισαν το πολύτιμο τρίποντο στον «ροπαλοφόρο».

Στο πρώτο γκολ υπάρχει ένα κλασικό «Μπαλαμπάνιο» χτύπημα φάουλ από πλάγια, στην καρδιά της άμυνας, κάπου εκεί η εικόνα κολλάει και όταν …ξεκολλάει, η μπάλα έχει καταλήξει στα δίχτυα.

Με κεφαλιά μπήκε το γκολ (δεν φαίνεται καθαρά), ο Καραντάκης τρύπωσε στην αντίπαλη άμυνα κι έδωσε αέρα νίκης με το καλημέρα στην ομάδα της Εύβοιας.

Ένα γκολ που προήλθε από τη συνεργασία δύο πρώην παιδιών της Μακρυκάπας, ενός Τριαδίτη κι ενός Καστελλιώτη.

Ο Μπαλαμπάνης αγωνίστηκε ως μπακ, ο Καραντάκης ως ακραίος χαφ, με τον Βεζιρτζόγλου κορυφή και στο άλλο φτερό τον Σταματάκο.

Ο Ηρακλής, που πήγε στον Αλμυρό με τρεις σημαντικές απουσίες, τους Ντελέκο, Τόσκα και Μήτρου. Ο τελευταίος έμεινε εκτός αποστολής με απόφαση του προπονητή Μεθενίτη και έχει να κάνει με την απουσία του Ανδρέα από τις τελευταίες προπονήσεις. Άρα η απόφαση είναι ολόσωστη. Ο Μπαπέ να είσαι, δεν πας στον Αλμυρό.

Το δεύτερο γκολ …έρχεται από ένα ντόμινο κερδισμένων μονομαχιών στο χώρο του κέντρου για τον Ηρακλή, ο νεαρός Γιώργος Λάμπρου που μεταγράφηκε στους πράσινους -με περγαμηνές-, χρεώθηκε την πρώτη του ασίστ και ο Βεζιρτζόγλου την εξαργύρωσε, κάνοντας αυτό που ξέρει καλά. Την έστειλε με έξυπνο πλασέ στα δίχτυα, για το 0-2.

Κάπου εκεί (78') το ματς μετατράπηκε σε σεμνή τελετή.

Από τους πρωταγωνιστές του Ηρακλή ήταν ο γκολκίπερ Ντουμάνης, ο οποίος όταν χρειάστηκε κράτησε όρθιο τον Ηρακλή. Υπάρχουν και τερματοφύλακες που τα τρώνε όρθιοι, βλέπε Πασχαλάκης, Διούδης, Αθανασιάδης, Τσιτώντας, αν και ο τελευταίος, το φάουλ του Μουργκ στο Κύπελλο, ναι μεν το έφαγε όρθιος, αλλά δεν φέρει ευθύνη, γιατί η μπάλα κατεβαίνει απότομα στο πλαϊνό δίχτυ.

Οι προπονητές τερματοφυλάκων υποστηρίζουν ότι αν η μπάλα περάσει το τοίχος, τότε μπορείς να το φας.

Στη Λεωφόρο ο Πασχαλάκης στο φάουλ του Βιγιαφάνες έστησε το τοίχος, κι αντί να κλείσει την απέναντι γωνία πήγε και κρύφτηκε πίσω από το τοίχος. Και το έφαγε συρτά στην αφύλακτη γωνία. Δηλαδή κάπου έλεος.

Ο Ηρακλής Ψαχνών δεν δέχτηκε φάσεις (οι δυο-τρεις σε 90 λεπτά δεν λένε κάτι, αλλά φτάνουν για να σου κάνουν τη ζημιά). Ηταν λογικό στο β’ ημίχρονο να πιεστεί. Εκεί φαίνεται και ο καλός τερματοφύλακας και είναι αυτός που στις δυο-τρεις τελικές του αντιπάλου θα διατηρήσει τα κεκτημένα για την ομάδα του. Ό,τι κάνει δηλαδή ο Σα στον Ολυμπιακό. Ο άνθρωπος απέτρεψε σκορ 3-0 στα Γιάννενα με αντίπαλο τον ΠΑΣ για το Κύπελλο.

Ο Ηρακλής έφτασε τις τρεις νίκες σε τέσσερα ματς, είναι δεύτερος και βλέπει μόνο την πλάτη του Στεφανοβικείου, το οποίο αν το είχε κερδίσει στην πρεμιέρα, τώρα θα ήταν καβάλα στ’ άλογο. Αλλά και οι ήττες στο πρόγραμμα είναι…

Ο Φωκικός από δεύτερος βρέθηκε τρίτος, το Ύπατο σημείωσε την τέταρτη ισοπαλία του σε πέντε ματς (!) και αν συνεχίσει έτσι, πιο εύκολα θα πάρει η ΑΕΚ του Παπασταμάτη στο χάντμπολ 5 σερί ευρωπαϊκά, παρά θα βρεθεί το Ύπατο (πάλι του Παπασταμάτη) στα μπαράζ ανόδου στη Β’ Εθνική.

Ο Ηρακλής Ψαχνών έχει dna πρωταγωνιστή και η νίκη του ήταν μάγκικη επί ενός αντιπάλου που είχε ξεκινήσει με μηδέν στα δύο στο 2020 και καιγόταν για το τρίποντο.

Τα βήματα του Ηρακλή ήταν έξι, το ένα το κάλυψε, απομένουν ακόμη πέντε.

«Πέντε βήματα απ’ την πόρτα σου με χωρίζουν τώρα, πέντε βήματα κι έφυγα κόσμους μακριά» τραγούδησε πριν μερικά χρόνια ο Πασχάλης Τερζής, τα τραγούδια από τη ζωή είναι βγαλμένα.

Τα κορίτσια των Αβαντίδων είχαν άγχος, ζορίστηκαν, όχι τόσο από την αντίπαλο, όσο από τα δικά τους λάθη, αλλά κατάφεραν να φτάσουν στη νίκη απέναντι σε μια Ολυμπιάδα Υμηττού, που ήταν -το λιγότερο- φιλότιμη. Σαφώς η εικόνα των Αβαντίδων στο β’ ημίχρονο δεν ήταν ανάλογη με αυτή του πρώτου ημιχρόνου, αλλά τα κορίτσια έβγαλαν ψυχή και πάθος.

Οι φιλοξενούμενες ανέβασαν ψηλά τις γραμμές τους, απέκτησαν αυτοπεποίθηση, είχαν ένα χαμένο τετ α τετ, ωστόσο δεν κατάφεραν να πατήσουν με αξιώσεις πολλές φορές την περιοχή, για να αυξήσουν τις πιθανότητές τους.

Κάποια στιγμή είπα στο συνάδελφό μου Μιχάλη Κόκορη, ο οποίος καθόταν δίπλα, «αν οι Αβαντίδες, με την εικόνα του β’ ημιχρόνου αντιμετώπιζαν μια καλύτερη ομάδα, τον Ατρόμητο για παράδειγμα, είναι πολύ πιθανό να έχαναν το ματς».

Και γυρίζω σπίτι, ανοίγω τα αποτελέσματα και διαβάζω: Οδυσσέας Γλυφάδας-Ατρόμητος 6-0 (σ.σ. ψάχνοντας εκ των υστέρων μάθαμε ότι ο Ατρόμητος επιχειρεί ολική ανανέωση στο γυναικείο τμήμα).