*  του Νικολάου Σιόλια- Μαθηματικού,  Δημοτικού Σύμβουλου του Δήμου Χαλκιδέων

Το Μάρτιο του 2019 σε δημόσια τοποθέτησή μου, είχα θέσει στην κρίση σας, σκέψεις και προτάσεις, για το πώς και με πιο στόχο πρέπει να αξιοποιηθεί το παλιό Νοσοκομείο.

Με ικανοποίηση παρακολουθώ την συζήτηση που έχει ανοίξει, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, από τον Δήμο Χαλκιδέων και την Διοίκηση του Νοσοκομείου, για το τι μέλει γενέσθαι.

Από τότε που ήλθε και στην Ελλάδα η πανδημία του Covid-19, είχε προταθεί από πολλές πλευρές, έγινε και συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, να χρησιμοποιηθεί για κλινική Covid, ώστε να απομονώνονται τα κρούσματα, πρόταση μου δεν έγινε αποδεκτή.

Έστω και τώρα, αν και η περιοχή γύρω από το παλιό νοσοκομείο έχει απαξιωθεί ας ξεκινήσει η συζήτηση και διαβούλευση.

Όμως προκύπτουν ερωτηματικά….

• Ποιος είναι ο στόχος της επαναλειτουργίας του παλιού Νοσοκομείου; Προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί;
• Ποια είναι η πρόταση της Δημοτικής Αρχής για την επαναχρησιμοποίηση.
• Αληθεύουν οι φήμες που κυκλοφορούν στην Πόλη, για επικείμενη ενοικίαση ή πώληση του κτηρίου σε ιδιώτες, με σκοπό να λειτουργήσει ιδιωτικό κέντρο αποκατάστασης;
• Πως και με ποιους θα γίνει η διαβούλευση και ποιος θα αποφασίσει; Θα μπει σε συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο; 

Είναι προφανές ότι εκτός από το ανθρώπινο κεφάλαιο, τους εργαζόμενους του, ο Δήμος έχει σαν περιουσία  και το κτηριακό του απόθεμα… τα Δημοτικά κτήρια, τα κληροδοτήματα, τα σχολικά κτήρια κ.ά.

Μέσα σε αυτά υπάρχουν και κάποια κτήρια που κατά την άποψή μου είναι εμβληματικά με ιδιαίτερη κοινωνική χρησιμότητα, χωρίς να υποτιμώνται όλα τα άλλα.

Θα μείνω στο κτήριο του παλιού Νοσοκομείου. Η ιδιοκτησία του κτηρίου είναι κοινή (Υπουργείο Υγείας 50% και Δήμος Χαλκιδέων 50%) και ως εκ τούτου θα πρέπει να υπάρξει έγκαιρα προγραμματική συμφωνία των δύο φορέων  για την μελλοντική χρήση του. Ας ανοίξει ο διάλογος και η διαβούλευση μέσα στην κοινωνία και τους κοινωνικούς φορείς της Πόλης.

Θεωρώ ότι τα κριτήρια για την χρήση του, θα πρέπει να είναι η κοινωνική ωφελιμότητα και ο Δημόσιος χαρακτήρας.  Τα ζητήματα των νέων κοινωνικών αναγκών που έχουν προκύψει,  με την νέα χρήση θα πρέπει να  είναι ζήτημα εμπεριστατωμένης μελέτης από εξειδικευμένους επιστήμονες, για την νέα διαρρύθμιση των χώρων .

Κυρίαρχο θεωρώ το ζήτημα της ενεργειακής αναβάθμισης και αυτονομίας του κτηρίου, με χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ηλιακή οροφή).

Αλλά  σε τι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί;

• Το νέο Νοσοκομείο είναι αρκετά μεγαλύτερο από το υπάρχον. Έχει τμήματα και κλινικές ΜΕΘ που θα φιλοξενούν για αρκετό χρονικό διάστημα, ασθενείς απ’ όλη την Εύβοια και την ευρύτερη περιοχή γύρο από την Χαλκίδα. Η μακροχρόνια παραμονή των ασθενών στις κλινικές συνεπάγεται και την παραμονή στην Χαλκίδα συνοδών και συγγενών με την δυσβάστακτη οικονομική επιβάρυνση. Θα μπορούσε λοιπόν ένα μέρος (πχ ένας όροφος) να χρησιμοποιηθεί για την φιλοξενία συνοδών και συγγενών των ασθενών, που θα ήθελαν να είναι κοντά στους αγαπημένους τους.
• Επίσης το ημιυπόγειο, εξ’  ολοκλήρου ή τμήματος (εκεί που σήμερα βρίσκονται τα Εξωτερικά Ιατρεία) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την στέγαση (με υπνωτήριο) και φροντίδα των αστέγων της Πόλης.
• Στο μισό Ισόγειο, μπορεί να λειτουργήσει Μονάδα πρωτοβάθμιας Υγείας για τους Πολίτες .
• Στο άλλο μισό, μπορεί να λειτουργήσει τμήμα της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Χαλκίδας, με δανειστική βιβλιοθήκη και αίθουσα εκδηλώσεων, ώστε να μπορέσουμε να αναδείξουμε και εμπλέξουμε τα ζητήματα του Πολιτισμού.
• Είναι πασιφανές το μεγάλο θέμα που υπάρχει στην Πόλη, που δεν μπορεί να «κρυφτεί» πια: τα ουσιοεξαρτημένα άτομα, που βρίσκονται σε κάθε γωνιά της Πόλης. Οι ανύπαρκτες ή υπολειτουργούσες δομές δεν μπορούν πια να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Και βέβαια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αστυνομικά μέτρα και μόνο. Πρέπει να βρεθεί χώρος, που θα στεγάσει τον ΟΚΑΝΑ, το κέντρο Ψυχικής Υγείας και τα κέντρα ελεγχόμενης χρήσης, με ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα.
• Τέλος μπορούμε να δημιουργήσουμε «ξενώνα προστασίας κακοποιημένης Γυναίκας και Παιδιού», θέτοντας υπό προστασία γυναίκες που έχουν κακοποιηθεί εντός και εκτός οικογένειας, μαζί με τα παιδιά τους. Είναι θετική η εμπειρία από την  λειτουργία – μ΄ όλα τα προβλήματα υποστελέχωσης που υπάρχουν-  του Συμβουλευτικού Σταθμού στα πλαίσια της Γενικής Γραμματείας Ισότητας Φύλου (ΓΓΙΦ) στο Δήμο της Χαλκίδας (Βασιλικό), που πρέπει να μεταφερθεί κι αυτός.

Μερικές προτάσεις που πρέπει να συζητηθούν… Είναι μεγαλεπήβολες και ανέφικτες αυτές;

Νομίζω ότι οι Δήμοι και οι τοπικές κοινωνίες είναι για τα δύσκολα! Πρέπει να βάζουν τα στοιχήματα και να τα κερδίζουν. Εκείνο που χρειάζεται είναι το «όραμα» για την διαχείριση των δύσκολων  κοινωνικών προβλημάτων… και βέβαια η πολιτική βούληση αυτών που έχουν αναλάβει την διαχείριση της τύχης του Δήμου, για τα επόμενα  χρόνια.