Λένε, ότι το επίπεδο μια πόλης φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις ειδικές κοινωνικές ομάδες (άτομα με αναπηρίες, μικρά παιδιά, ηλικιωμένους μαμάδες με βρέφη κλπ).

Από την άποψη αυτή, το επίπεδο της Χαλκίδας είναι πολύ χαμηλό και μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι αποτελεί μία αφιλόξενη πόλη για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Η φωτογραφία αυτή, από το πεζοδρόμιο της οδού Λυκόφρωνος είναι χαρακτηριστική. Καταρχήν υπάρχει κατασκευαστικό πρόβλημα και είναι να απορεί κανείς με αυτόν που επέβλεψε την κατασκευή των παρτεριών.

Δεν πρόσεξε ότι με τον τρόπο που κατασκευάστηκαν έχει μικρύνει τόσο πολύ το φάρδος του πεζοδρομίου ώστε είναι αδύνατο μα περάσει άτομο με αναπηρία, μαμά με καροτσάκι, παιδί με ποδηλατάκι ή ηλικιωμένος με μπαστούνι;

Στο κατασκευαστικό πρόβλημα του πεζοδρομίου έρχεται να προστεθεί και η ασυδοσία των δημοτών, οι οποίοι (ελλείψει και στοιχειώδους ελέγχου) παρκάρουν παράνομα όπου τους βολεύει, όπως αυτοί οι δύο οδηγοί των δικύκλων.  

Θα πει κάποιος " ψιλά γράμματα, έχει τόσα προβλήματα η πόλη αυτό σας ...μάρανε". Όταν όμως αρχίσει ο Δήμος και οι δημότες να ασχολούνται και με αυτά, που πολλοί θεωρούν "ψιλά γράμματα", θα γίνει η Χαλκίδα μία καλύτερη πόλη.