Η Στέλλα είναι πράγματι η προσωποποίηση της αθωότητας και της ανεμελιάς, που χαρακτηρίζουν την παιδική ηλικία, η οποία δυστυχώς δεν διαρκεί για πάντα και το τέλος της σηματοδοτεί το τέλος της αθωότητας και την προσγείωση σε μία σκληρή πραγματικότητα.