Το μομέντουμ της Χαλκίδας, η τακτική ισορροπία της Ερέτριας και ο εγωισμός της Μακρυκάπας

Στην κορυφή της Α’ ΕΠΣΕ φιγουράρει ο ΑΟ Χαλκίς μετά το πέρας των δύο πρώτων αγωνιστικών.

Θα μου πείτε εδώ είναι πρώτος ο Άρης στη Σούπερ Λίγκα μετά από 4 αγώνες, δεν θα ήταν πρώτη η Χαλκίδα στο τοπικό της Εύβοιας μετά από 2 αγώνες;

Πάντως, ο πρόεδρος της Χαλκίδας Βασίλης Καρλατήρας είναι σοβαρός και μετρημένος, σε αντίθεση με τον Θόδωρο Καρυπίδη που έγραψε στα social media «κάνει κρύο στην κορυφή». Ελπίζω να έκανε τρολ. Διαφορετικά η κατάσταση είναι σοβαρή.

Ο ΑΟΧ πέρασε από μία δύσκολη έδρα, στην οποία είχε χάσει πριν λίγους μήνες, όπου και πάλι είχε σκοράρει ο Ζουζουλής, ο οποίος χτίζει προσωπική παράδοση απέναντι στην πρώην ομάδα του. Και φυσικά ήδη έχει βάλει πλώρη για την εκ νέου πρωτιά στον πίνακα των σκόρερ. Ο Ζουζουλής πληγώνει τη Χαλκίδα, όπου τη βρίσκει, αλλά το γκολ που είχε βάλει με τα κυανόμαυρα στο Άργος και είχε κρίνει το ματς πριν μερικά χρόνια, σίγουρα δεν μπορεί να το βγάλει από το μυαλό και την καρδιά του.

Ανοίγουμε μια παρένθεση, ένας άλλος γκολτζής, ο Μαναρίτσας πάλι σκόραρε και χάρισε τη νίκη στην Αναγέννηση Μαντουδίου, όπως και στην πρεμιέρα και με το καλημέρα κάνει …απόσβεση της μεταγραφής του. Κλείνει η παρένθεση, αλλά λογικά όχι η επιθετική ρέντα του Λιμνιώτη στράικερ, ο οποίος έχει ανοίξει για τα καλά λογαριασμό με τα δίχτυα, σημειώνοντας μέχρι στιγμής και τα τρία γκολ της ομάδας του σε δύο παιχνίδια.

Η Σκεπαστή κληρώθηκε να αντιμετωπίσει κατά σειρά στην έδρα της –ενδεχομένως- τα δύο μεγαλύτερα φετινά φαβορί της Α’ ΕΠΣΕ (Ταμυναϊκό και ΑΟΧ).

Και τις δύο φορές προηγήθηκε, αλλά δεν κατάφερε να κρατήσει το σκορ… Ομως, κόντραρε στα ίσια και τους Αλιβεριώτες και τους Χαλκιδέους κι έδειξε ότι (και) φέτος διαθέτει ένα άκρως ανταγωνιστικό σύνολο. Οπως ακριβώς το περιμέναμε.

Ο ΑΟΧ, αν και ζορίστηκε βρήκε τον τρόπο να επιστρέψει χωρίς απώλειες από την πρώτη επικίνδυνη έξοδο.

Την Κυριακή φιλοξενεί τις Γούβες και θεωρητικά έχει περισσότερες πιθανότητες να φύγει με το τρίποντο απ’ ότι η Μακρυκάπα από το Γυμνό, κόντρα στον Αμαρυνθιακό, με την ομάδα της Βάθειας να έχει πολύ καλή ψυχολογία μετά το εντυπωσιακό (όσον αφορά την έκταση του σκορ) διπλό (0-3) μέσα στο Αυλωνάρι.

Το Αμαρυνθιακός-Μακρυκάπα θα είναι ένα σπουδαίο ματς, αλλά μέχρι στιγμής οι "Λύκοι" δεν συμβιβάζονται -ούτε καν- με την ιδέα της ισοπαλίας.

Κέρδισαν δύο ματς στις καθυστερήσεις και αυτό λέει πολλά. Σε τέτοιες περιπτώσεις επικαλείσαι και την τύχη, αλλά κυρίως έχεις συμμάχους τον εγωισμό, το τσαγανό και τον τσαμπουκά. Οι Μακρυκαπιώτες έχουν τη θέληση να διακριθούν και να αποτελέσουν μια από τις πλέον αξιόπιστες δυνάμεις της φετινής κούρσας. Αλλά δεν ξεκινούν από την ίδια αφετηρία με ΑΟΧ και Ταμυναϊκό.

Πολύ καλή εντύπωση μέχρι στιγμής προκαλεί η Κάρυστος. Νίκησε με δέκα παίκτες (από το δεκάλεπτο) -στην πρεμιέρα- το Αυλωνάρι και χθες πήγε να γυρίσει τούμπα το ματς στην φωλιά των Λύκων, τη στιγμή που βρέθηκε με δύο γκολ στην πλάτη.

Στο διάστημα της ανατροπής θα μπορούσε να σκοράρει κι άλλες φορές και να πάρει προβάδισμα, ενώ ακόμη και μετά το 3-2 στο 90', "πέταξε" ευκαιρία για να κάνει το 3-3 με μπάζερ μπίτερ. Αλλά είναι ΟΜΑΔΑ με όλη τη σημασία της λέξης. Οποιος βρεθεί απέναντί της με τουπέ, θα το πληρώσει ακριβά.

Επιστρέφοντας στον ΑΟΧ, είναι σημαντικό ότι η κυανόμαυρη ομάδα επιχειρεί να ξαναγίνει κομμάτι της κοινωνίας της Χαλκίδας.

Επικρατεί εδώ και πολλά χρόνια η άποψη ότι αν βολτάρεις στην παραλία της πόλης και ρωτήσεις τυχαία εκατό ντόπιους «που αγωνίζεται ο ΑΟΧ» οι ενενήντα δεν θα ξέρουν να απαντήσουν. 

Η παρουσία της ομάδας σε παραλιακό μαγαζί λίγο πριν την αναχώρηση για τη Σκεπαστή και σε ώρα αιχμής, που ...κόσμος και κοσμάκης πάει κι έρχεται στην παραλία, είναι ένα καλό σημάδι για τον οργανισμό να συστηθεί ξανά στο κοινό του. Ολα έχουν τη σημασία τους. Είναι τόσα πολλά τα χρόνια της απαξίωσης, που και η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.

Ο Ελλήσποντος μετά τους δύο βαθμούς που άφησε στο Αφράτι κόντρα στον Λήλα, άφησε άλλους δύο στην έδρα του με αντίπαλο την Ερέτρια.

Ο Ελλήσποντος έγινε στο ίδιο έργο θεατής, αλλά με λιγότερο ρίσκο αυτή τη φορά. Βρέθηκε να κυνηγάει το σκορ, έβγαλε αντίδραση, σκοράροντας με έναν ποδοσφαιριστή που αποτελεί τον Νο 1 εκτελεστή του, τον Βαγγέλη Ανέστη, αλλά στο β’ ημίχρονο οι γηπεδούχοι προβλημάτισαν.

Ενα β’ ημίχρονο που θύμισε το πρώτο ημίχρονο του αγώνα με τον Λήλα. Με τον Ελλήσποντο να μην μπορεί να βρει επιθετικές λύσεις, να κολλάει στη δημιουργία του παιχνιδιού και να βγάζει σημάδια κούρασης. Επίσης, ενώ δέχτηκε γκολ από στημένη μπάλα (κόρνερ), όλα τα δικά του στημένα πήγαν στο βρόντο (δεν αναφέρομαι στο γκολ-φάουλ του Ανέστη που ήταν απευθείας εκτέλεση).

Είναι γεγονός ότι ο προπονητής Κώστας Καλλιμάνης άλλαξε πρόσωπα στο αρχικό σχήμα και τρόπο προσέγγισης σε σχέση με το ματς της πρεμιέρας.

Ενδεικτικά, ο Ντούμας έμεινε στον πάγκο και μπήκε στο ματς στο 50’ (λόγω τραυματισμού του νεαρού Γιαλού), εκτός 11αδας για δεύτερο σερί ματς ήταν ο Παναγιώτης Γεωργίου, που είναι σημαντικός για την ανασταλτική ισορροπία (ειπώθηκε ότι τον ταλαιπωρεί μια θλάση), ενώ ο Αντώνης Νικολάου δεν ήταν καν στην αποστολή.

Ο Καλλιμάνης, προφανώς θορυβημένος από την ευκολία με την οποία ο Ελλήσποντος «έφαγε» φάσεις (και γκολ) στο ντέρμπι με τον Λήλα, προσπάθησε να διαφυλάξει τα νώτα της ομάδας του και να πάει σε ένα πιο σετ παιχνίδι.

Αλλά οι Λαμψακιώτες έδειξαν μαγκωμένοι και σε καμιά περίπτωση δεν κατάφεραν να βγάλουν ένα αίσθημα υπεροχής.

Μετά το τέλος του ματς ο προπονητής του Απόλλωνα Ερέτριας Δημήτρης Βαλκάνος ανέφερε ότι η δική του ομάδα αγωνίστηκε κόντρα σε έναν αντίπαλο με ίδιο στόχο.

Λογικά ο στόχος της Ερέτριας δεν είναι η διεκδίκηση του τίτλου, αλλά ένα πλασάρισμα στην πρώτη πεντάδα.

Η αλήθεια είναι ότι πολλοί από εμάς πριν την έναρξη του πρωταθλήματος κολλήσαμε –ετσιθελικά- στον Ελλήσποντο την ταμπέλα, όχι του αδιαφιλονίκητου φαβορί, αλλά μιας ομάδας που έχει τα φόντα να πρωταγωνιστήσει.

Το ότι ξεκίνησε με δύο ισοπαλίες δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να κυνηγήσει τη μεγάλη διάκριση.

Αλλά το ζητούμενο δεν είναι τι πιστεύουμε εμείς, αλλά τι πιστεύουν οι άνθρωποι του Ελλήσποντου.

Προσωπικά δεν έχω ακούσει να βγαίνει από το στόμα τους η λέξη «πρωτάθλημα». Ισως να υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού τους. Με το σκεπτικό ότι –φαινομενικά- καμιά φετινή ομάδα δεν είναι ο …περσινός Ηρακλής Ψαχνών.

Οσον αφορά τον Απόλλωνα Ερέτριας παρουσίασε ένα σύνολο με μαζεμένες τις γραμμές, με καλή ισορροπία και με αποτελεσματική αμυντική λειτουργία. Στο πρώτο ημίχρονο ο Ελλήσποντος κατάφερε να δημιουργήσει ρήγματα στην άμυνά των φιλοξενούμενων, αλλά στο β’ ημίχρονο ο Απόλλων ήταν σχεδόν απροσπέλαστος. Αν είχε καλύτερες επιλογές και στην τελική πάσα, τις φορές που πλησίασε με αξιώσεις τα λαμψακιώτικα καρέ, θα έκανε ένα μεγάλο διπλό, που όμως, δεν νομίζω ότι θα άλλαζε πολλά στον τρόπο σκέψης και στη φιλοσοφία του προπονητή Βαλκάνου. Ο οποίος ξέρει τη νοοτροπία του συλλόγου καλύτερα από τον καθένα και το παραπάνω μόνο θετικό πρόσημο μπορεί να φέρει.

Ο Απόλλων δεν έχει καμία σχέση με πέρυσι, ψάχνει τη δική του ομοιογένεια και όσοι δεν τον υπολόγιζαν μέχρι πριν λίγο καιρό, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους.

Στη Γ’ Εθνική ο Ηρακλής αντιμετώπισε το Ύπατο σε φιλικό (1-2, με πέναλτι ισοφάρισαν οι Βοιωτοί το γκολ του Μήτρου). Πήγε κανείς από την Αρτάκη να κατασκοπεύσει τους Βοιωτούς; Την Κυριακή η Αρτάκη θα τους αντιμετωπίσει στο γήπεδο της Θήβας –λογικά-, ενώ ο Ηρακλής περιμένει τον Διαγόρα Στεφανοβικείου, ένα χωριό λίγο έξω από το Βόλο. Προκήρυξη πρωταθλήματος βέβαια δεν υπάρχει, αλλά εντάξει για ελληνικό ποδόσφαιρο μιλάμε. Ας ξεκινήσει το πρωτάθλημα, να τελειώσει με το καλό και στο τέλος θα αποφασίσουμε ποιος θα ανέβει και πόσοι θα πέσουν...