Αθλητικά

Ενα τραγούδι για τη Χρυσούλα που θα μείνει αξέχαστη στο ευβοϊκό ποδόσφαιρο

Ενα τραγούδι για τη Χρυσούλα που θα μείνει αξέχαστη στο ευβοϊκό ποδόσφαιρο
7 Φεβρουαρίου 2021, 16:50
Το αθλητικό σχόλιο της εβδομάδας.

Το ευβοϊκό ποδόσφαιρο πενθεί τον ξαφνικό χαμό της Χρυσούλας Γεραμάνη, μιας γυναίκας που συνέδεσε το όνομά της και σφράγισε με την παρουσία της τα γραφεία της ΕΠΣΕ και που εδώ και μερικά 24ωρα δεν ζει ανάμεσά μας, αλλά θα βρίσκεται πάντα στο μυαλό και στην καρδιά μας.

Ο θάνατος της Χρυσούλας συγκλόνισε το χώρο της στρογγυλής θεάς της Εύβοιας απ’ άκρη σ’ άκρη, όχι γιατί υπηρέτησε την ΕΠΣΕ και το ποδόσφαιρο επί 33 χρόνια, αλλά γιατί ήταν η ΧΡΥΣΟΥΛΑ. Ενας χρυσός, γλυκός και αγαθός άνθρωπος, μ’ ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της και έτσι θα τη θυμόμαστε μέχρι …στους ουρανούς που άνοιξε φτερά, μια μέρα να πετάξουμε παρέα.

Για όσους δεν γνώριζαν το πρόβλημα της υγείας της, η είδηση του θανάτου της έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία και έφερε μπλακ άουτ στο μυαλό και στην ψυχή. Ένα «πως» κι ένα «γιατί» πλανάται στον μαύρο ουρανό του ευβοϊκού ποδοσφαίρου από το απόγευμα της 5ης Φεβρουαρίου.

Μέχρι χθες, κυριολεκτικά, όποιος περνούσε την πόρτα της ΕΠΣΕ, αντίκριζε τη Χρυσούλα, με μια ακαταμάχητη ευγένεια, αμέσως να σε βοηθήσει, να σε εξυπηρετήσει, να σε κατευθύνει. Εμένα –ρεπορταζιακά- ο δρόμος δεν με οδηγούσε συχνά-πυκνά στα γραφεία της Ένωσης (ακολουθώ άλλα …δρομολόγια), ωστόσο θα έχω να θυμάμαι μια γυναίκα, πραγματική ΚΥΡΙΑ, που αφήνει πίσω της ένα τεράστιο κενό. Αυτό είναι το "ασήμαντο" της τραγικής είδησης του θανάτου της, γιατί η Χρυσούλα αφήνει πίσω της έναν σύζυγο και τρία παιδιά, που μόνο περηφάνεια θα πρέπει να νιώθουν για τη μητέρα τους. Το τσουνάμι αναρτήσεων και ανακοινώσεων από παράγοντες, παίκτες, προπονητές, φιλάθλους, συλλόγους δεν ήταν αντανακλαστική υποχρέωση. Ήταν το ύστατο «χαίρε» σε μια προσωπικότητα που θα μας λείψει, αλλά οι νεκροί πεθαίνουν μόνο όταν τους ξεχάσεις. Και η Χρυσούλα θα μείνει αξέχαστη…

Η Χρυσούλα στη γειτονιά του ευβοϊκού ποδοσφαίρου στον παράδεισο θα συναντήσει τον Νίκο Δαφνή, αλλά και τόσους άλλους, σε μια περίοδο που η ΕΠΣΕ δεν διανύει τις πιο ήρεμες μέρες της, αφού Παπακωνσταντίνου και νυν ηγεσία έχουν πάρει θέση μάχης στα χαρακώματα.

Ο Παπακωνσταντίνου το πρωί της Πέμπτης έστειλε εξώδικο στο προεδρείο, δηλώσεις του και σκέψεις του φιλοξενούνται στην έντυπη "Γνώμη" της Παρασκευής, ζητάει την ηθική δικαίωση, αλλά χρειάζεται να γίνουν κάποιες ενέργειες από τη νυν διοίκηση. Δηλαδή δεν μπορεί ο Παπακωνσταντίνου να πάει στην ΕΠΣΕ, να καθίσει στη γνωστή καρέκλα του, να πει "γεια σας, ήρθα, ελάτε να κάνουμε συμβούλιο". Τώρα, αν η άλλη πλευρά θεωρεί ότι ο Παπακωνσταντίνου κάνει ...δεύτερες σκέψεις που δεν αποκαλύπτει ή απλώς ισχύει αυτό που λέει ο λαός ότι "το γινάτι βγάζει μάτι", δεν μπορώ να το ξέρω. Αλλά ο ΣΔΠΕ με την ανακοίνωσή του για τον Γιάννη Κάμπαξη έδειξε το δρόμο. 

Η Χρυσούλα Γεραμάνη δεν ήταν, ούτε με τη μία, ούτε με την άλλη πλευρά, ήταν με την ΕΠΣΕ και είναι σχεδόν σίγουρο ότι τα τελευταία γεγονότα την είχαν στεναχωρήσει.

Αν βλέπει από κάπου εκεί ψηλά θα σας ζητούσε να πράξετε τα αυτονόητα και να μην συνεχιστεί η κόντρα με "χαρτοπόλεμο" και εγωισμούς που φθείρουν την ίδια την Ένωση.

Μια μέρα νωρίτερα από τη Χρυσούλα έφυγε ακόμη ένας νέος άνθρωπος, ο Παύλος Βαγγελή σε ηλικία 37 ετών. Πέρασε από την Εύβοια, φορώντας τη φανέλα του Ηρακλή Ψαχνών, ήταν άλλο ένα σοκ σε μια περίοδο δύσκολη, που ο κόσμος, οι φίλαθλοι, ψάχνουν εναγωνίως ένα καλό νέο για να πιαστούν, αλλά δεν έρχεται από πουθενά.

Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός δεν …βαδίζει σε οριστική διακοπή, έχει διακοπεί ήδη μέχρι το καλοκαίρι (;), απλώς δεν το ανακοινώνουν επίσημα κι αφήνουν τους χιλιάδες αθλητές να ζουν με ψευδαισθήσεις κι αυταπάτες. Και το θέμα δεν είναι μόνο αγωνιστικό, αλλά και βιοποριστικό.

Πάλι θα εμφανιστούν ορισμένοι να πουν ότι οι πρωταγωνιστές, που είναι οι αθλητές «απαγορεύεται» να ζουν από τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Κι όμως, είτε τα χρήματα που έπαιρναν ήταν ένα συμπλήρωμα, είτε το βασικό τους εισόδημα, πλέον έχουν μείνει μετέωροι, χωρίς προσανατολισμό. Και να ήταν μόνο ο ερασιτεχνικός αθλητισμός… Οι πολιτικοί και οι λοιμωξιολόγοι κρατάνε κλειδωμένες κατηγορίες, όπως η Α2 και η Β’ Εθνική μπάσκετ που διατηρούν ένα υψηλό επίπεδο. Μέχρι πρότινος -άκουσον-άκουσον- στο ψυγείο είχαν και την Volley League Ανδρών. Ανοίγουν το γυναικείο μπάσκετ, βόλεϊ και χάντμπολ και γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια το γυναικείο ποδόσφαιρο. Χωρίς λόγο, χωρίς μια πειστική εξήγηση. Γιατί έτσι…

Ο Χαρδαλιάς είπε "λίγη υπομονή". Λίγη …ή λήγει η υπομονή; Εδώ είναι το ερώτημα. Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να πάρουν ένα κουτί γάλα για το παιδί τους.

Ο Αυγενάκης έχει κάνει τις εισηγήσεις του στους επιστήμονες, αλλά παράλληλα βάζει στο περιθώριο όσα σωματεία δεν έχουν φακελωθεί στο περιβόητο Μητρώο.

Τον Αυγενάκη βασικά, που ασχολείται μόνο με το Μητρώο, κάθε φορά που τον ακούς να μιλάει, νομίζεις ότι τα πρωταθλήματα έχουν ήδη ξεκινήσει και δεν το πήραμε χαμπάρι. Προσωπικά δεν ασχολούμαι και πολύ με έναν άνθρωπο που μια επιτροπή του, ανακοίνωσε τιμωρία ομάδας την ώρα που ξεκινούσε αγώνας της, παρουσία χιλιάδων φιλάθλων της. 7.30 ξεκινούσε ο αγώνας, 7.29 βγήκε η απόφαση. Τόσο του κόβει.

Πριν τρεις μέρες ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη ο Χαρδαλιάς για ...κορωνοέλεγχο και είπε "μάγκες, πάτε καλά". Κι επιστρέφοντας στην Αθήνα, τους έβαλε στο "κόκκινο", με απαγόρευση take away, που το επανέφεραν τελικά, αφού άλλαξαν τρεις φορές απόφαση μέσα σε λίγες ώρες.

Ο πρωθυπουργός εθεάθη σε βεράντα βουλευτή της ΝΔ στην Ικαρία να τσιμπολογάει μεζέδες και αυτό δεν ήταν βεράντα, αλλά διαδήλωση, τουλάχιστον 30 άτομα ήταν μαζεμένα. Θα βγει να πει «συγγνώμη λάθος», όπως έκανε όταν πήγε για ποδηλασία στην Πάρνηθα και φωτογραφήθηκε αγκαζέ με 5 άτομα χωρίς να φοράνε μάσκα.

Αλλά εσύ που ζεις με 300 ευρώ, φάε το πρόστιμο και μόλις γυρίσεις σπίτι μαγείρεψε και φάε πέτρες, όπως συνέβη με τον πρώην έφορο του ΑΟ Ν. Αρτάκης, επειδή κάθισε σε ένα παγκάκι να ξαποστάσει, πηγαίνοντας φαγητό στην 90χρονη μητέρα του. Και έγινε καταγγελία και του επιβλήθηκε πρόστιμο του ανθρώπου και ευτυχώς κινητοποιήθηκαν οι συντοπίτες του και τον βοήθησαν μαζεύοντας χρήματα σε χρόνο ρεκόρ.

Στην πόλη της Χαλκίδας επέβαλαν αυστηρό lockdown και έκλεισαν πάλι τα καταστήματα...

Εγώ προχθές μια χαρά πήγα σε μαγαζί να ψωνίσω, μπήκα μέσα, δοκίμασα μια φόρμα και δύο παντελόνια, πήρα τη φόρμα και το πρώτο παντελόνι, γιατί το δεύτερο, για να μου κάνει θα πρέπει να πάω κανά μήνα στο Survivor, για να επιστρέψω μείον 15 κιλά... Ούτε συνωστισμό είδα, ούτε τίποτα. Δηλαδή άμα μπαίνει ένας-ένας στο μαγαζί, που είναι το πρόβλημα;

Το πρωί του Σαββάτου (σ.σ. χθες), εμφανίστηκε ένας ψηλός αστυνομικός και έδιωξε τον κόσμο από την πλατεία δικαστηρίων. Είχε και μια σφυρίχτρα, είπα θα πεταχτεί από πουθενά ο Παπακυριάκος και θα δώσει πέναλτι.

Αφού άδειασε η πλατεία, έφυγε και ο αστυνομικός. Μετά από μισή ώρα ήταν πάλι γεμάτη. Τώρα αν ήταν οι ίδιοι που καραδοκούσαν και ξαναγύρισαν ή διαφορετικοί, θα σας γελάσω.

Το θέμα είναι ότι επικρατεί ένα αλαλούμ, ο κόσμος έχει κουραστεί, δεν ξέρει τι να πιστέψει και τι όχι, δεν ξέρει ποιος αποφασίζει για τη ζωή του. Ο Μητσοτάκης, ο ¶δωνις, ο Σύψας, η Παγώνη, ...ποιος τέλος πάντων; 

Αφιερωμένο στη Χρυσούλα Γεραμάνη...Καλό παράδεισο!

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ