Αθλητικά

Στη Φήκη ...του μπαξέ το λουλουδάκι ήταν η Αρτάκη

17 Ιανουαρίου 2022, 21:38
Το αθλητικό σχόλιο της Δευτέρας.

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Με επιτυχία στέφθηκε το ταξίδι της Αρτάκης στο ήρεμο χωριό της Φήκης, ένας τόπος με τον οποίο έχει συνδέσει τ' όνομά του ο προπονητής των Αβαντίδων Χαλκίδας Ντράγκαν Κνέζεβιτς.

Στο ταξίδι συναντήσαμε και χιόνια, καλός οιωνός ότι το ευβοϊκό ποδόσφαιρο θα δει επιτέλους και μια άσπρη μέρα.

Η φιλοξενία των ανθρώπων της τοπικής ομάδας προς την Αρτάκη ήταν υποδειγματική.

Μετά την ισοφάριση πετάχτηκε ένας μεσήλικας και φώναξε στους Αρτακιανούς «άντε πηγαίντε σπίτια σας τώρα, να παίξετε με τα Ψαχνά», αλλά αυτό ήταν το πιο ...extreme που συνέβη.

Στο άνοιγμα του σκορ της Αρτάκης, ακόμη ένας γύρισε προς τον πάγκο του ΑΟΝΑ και είπε «σιγά μωρέ, το σπουδαίο γκολ που βάλατε». Συγγνώμη που δεν ήταν σε εκτέλεση το ίδιο εντυπωσιακό με του Μεντόσα του Παναιτωλικού στο ΟΑΚΑ. Ο τύπος έβαλε απίθανο γκολ!

Υπήρχε και ένας άλλος που είχε παρκάρει ένα φορτηγάκι ακριβώς έξω από το γήπεδο και είχε βάλει στη διαπασών τραγούδια και βιολιά, τα οποία μας ...συνόδευσαν από την προθέρμανση μέχρι το σφύριγμα της λήξης. Λογικά θα είχαν χαλάσει τα μεγάφωνα του γηπέδου, το οποίο είναι πολύ συμπαθητικό. Το χορτάρι ήταν κακό, ακόμη και στις πάσες στα δύο μέτρα η μπάλα έκανε γκελ, αλλά μην τα θέλουμε όλα δικά μας.

Στο γκολ της ισοφάρισης της Φήκης ακουγόταν το τραγούδι «το λουλουδάκι του μπαξέ». Μόλις η Αρτάκη πέτυχε δύο γκολ σε ένα τρίλεπτο και μετέτρεψε το 1-1 σε 1-3, ο dj έβαλε το «δεν σου κάνω τον άγιο, αχ αμάρτησα».

Τελικά αποδείχθηκε ότι του ...μπαξέ το λουλουδάκι ήταν η Αρτάκη...

Ο Μίλτος Γκόφας και ο Θανάσης Διγκελίδης ήταν ήσυχοι στον πάγκο, μάλλον έχουν γίνει "ταχύρρυθμα" στον προπονητή να αποφεύγει τις εκρήξεις της πρώτης του θητείας στον ερυθροκίτρινο πάγκο.

Μετά το τέλος του αγώνα, χωρίς να το καταλάβουμε βρεθήκαμε στο κέντρο της πόλης των Τρικάλων και ...φάτσα με τη ΣΜΥ.

Τα Τρίκαλα στρωτή και καθαρή πόλη, ωραίοι δρόμοι, ποδηλατόδρομοι (σ.σ. αν και λένε ότι τα περισσότερα ποδήλατα κυκλοφορούν στην Καρδίτσα), την αποκαλούν πόλη-πρότυπο, οι πολίτες ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες και κουλτούρα. Εχει και φανάρια με χρονόμετρο. Αισθάνεσαι ότι στην εκπνοή θα σουτάρεις τρίποντο για μπάζερ μπίτερ. 

Η Αρτάκη κατάφερε στη Φήκη να μετατρέψει μια αμφίρροπη -βάσει εικόνας στο πρώτο ημίχρονο- αναμέτρηση σε εύκολη υπόθεση γιατί σε δύο φάσεις έγινε κυνική και αποτελεσματική, ανεβάζοντας τον δείκτη του σκορ στο 1-3. Εκεί τέλειωσε το ματς, δύο μέρες να προσπαθούσε η Φήκη δεν υπήρχε περίπτωση να γυρίσει το ματς. Η ομάδα της Εύβοιας ήταν συγκεντρωμένη με τακτική ισορροπία και κλείδωσε το πρώτο εκτός έδρας τρίποντο.

Στο πρώτο ημίχρονο και οι δύο ομάδες δεν πήραν πολλά ρίσκα. Ήταν ένα παιχνίδι ανάμεσα σε δύο ομάδες τις οποίες χώριζε ένας βαθμός.

Η Αρτάκη με ήττα θα φλέρταρε με τη ζώνη, η Αρτάκη με νίκη είναι 4η, στο -6 από την κορυφή και αν την Τετάρτη κάνει διπλό μέσα στη Θήβα επί του Υπάτου θα μπει ξανά στη διεκδίκηση του τίτλου.

Το Ύπατο με τον Ηρακλή Λάρισας είναι τα δύο μεγάλα φαβορί, χθες οι Βοιωτοί άλωσαν το ΑΕΛ FC Arena στο 94’ με αυτογκόλ. Εκτελείται ένα μακρινό φάουλ, χτυπάει η μπάλα σε κεφάλι γηπεδούχου στα όρια της περιοχής, φτάνει στο Θεό, παίρνει μια τρομερή καμπύλη και καταλήγει στα δίχτυα, λες και την τραβούσαν με σχοινάκι. Πριν τις γιορτές οι Βοιωτοί είχαν κερδίσει στην έδρα τους το Δίστομο στο 97’.

Αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Σαφώς παίζει ρόλο η συγκομιδή του ανταγωνιστή, αλλά η Αρτάκη πρέπει να κάνει τη δουλειά της, να πάει την Τετάρτη στη Θήβα, να κοιτάξει τους πρωτοπόρους στα μάτια και να προσπαθήσει να φύγει με το διπλό. Η Αρτάκη έχει έμπειρα παιδιά, η απόδοσή της δεν είναι η ...αποθέωση του ποδοσφαίρου, αλλά δεν είναι και εύκολο για τους ποδοσφαιριστές να μπουν σε ένα καλούπι, έχοντας αλλάξει τρεις προπονητές, μιλάμε για απτή πραγματικότητα.   

Τα παιδιά της Αρτάκης δεν ξέσπασαν σε ξέφρενους πανηγυρισμούς μετά το διπλό στη Φήκη. Χαμογέλασαν, χάρηκαν, πήραν ανάσα, έκαναν «give me five», αποφορτίστηκαν, αλλά μερικά δευτερόλεπτα αργότερα …προσγειώθηκαν στην πνευματική -περισσότερο- προετοιμασία για τις δύο επερχόμενες μεγάλες μάχες σε Βοιωτία και Κάμπο.

¶λλωστε δεν έχουν χρόνο για ν' αλλάξουν πολλά πράγματα. Μια ουσιαστική προπόνηση θα γίνει, μετά την αλλοπρόσαλλη -γι’ άλλη μια φορά- απόφαση της ΕΠΟ ν’ αναβάλει τα ματς της Γ’ Εθνικής την περ. εβδομάδα και τελικά να υποχρεώνει τις ομάδες εν μέσω πανδημίας να παίξουν τρία παιχνίδια σε δέκα μέρες. Οι άνθρωποι είναι φωστήρες, όχι αστεία.

Για τους παίκτες της Αρτάκης το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού δεν αποτελεί άνιση μάχη στο μυαλό τους. Είναι δεμένοι σαν γροθιά, αυτό βγάζουν προς τα έξω, ανεξάρτητα με τα αποτελέσματα.

Το χθεσινό παιχνίδι ξεκίνησε με ένα μπάσιμο που έκοψαν οι Καραμπάς και Τσούπρος και ένα σουτ που μπλόκαρε ο Ντουμάνης μέχρι να βάλει την ομάδα του στο τιμόνι του οδηγού ο «Ζύγκε» στην πρώτη οργανωμένη ενέργεια από πλευράς φιλοξενούμενων. Ο σκόρερ ...ξόρκισε το κακό των χαμένων ευκαιριών και είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να χτίσει ένα καλό σερί με τα αντίπαλα δίχτυα.

Ήταν ένα γκολ στο οποίο ο Παπαδάκης με διαγώνια κίνηση βρέθηκε στην απέναντι πλευρά, έβγαλε σε θέση …ασίστ τον Μεγάλο και ο δεύτερος σέρβιρε στο πιάτο το γκολ στον Ζυγκερίδη. Ο ορισμός του συνδυαστικού ποδοσφαίρου.

Η ισοφάριση έκοψε τα φτερά της Αρτάκης που χρειάστηκε περίπου δέκα λεπτά για να ξαναπάρει μέτρα στον αγωνιστικό χώρο.

Στο 1-1 το τελείωμα του Ζέρβα στη γωνία είναι ιδανικό, πέφτει ο Ντουμάνης, αλλά είναι δύσκολο να αποτρέψει την ισοφάριση.

Στο β’ ημίχρονο η Αρτάκη κατάφερε να καθαρίσει το ματς μέσα σε ένα τρίλεπτο και να κάνει συντήρηση δυνάμεων ενόψει Τετάρτης. ¶φησε την μπάλα στη Φήκη, αλλά η ομάδα της Εύβοιας είχε τον απόλυτο έλεγχο του ματς.

Έβγαινε γρήγορα στην κόντρα, ειδικότερα με την είσοδο του Χατζηστάμου, ο οποίος είναι ο παίκτης με τη μεγαλύτερη έκρηξη στο ρόστερ, με τον δυναμικό ακραίο μπακ να θυμίζει "τρένο", ενώ σε μια περίπτωση άγγιξε και το γκολ, για να γράψει το 1-4.

Η Φήκη δεν είχε το καθαρό μυαλό, τις δυνάμεις και το κουράγιο και η Αρτάκη δεν είχε τάσεις αυτοκτονίας.

Η Αρτάκη πέρα απ’ το ότι διαχειρίστηκε με σοβαρότητα, ψυχραιμία και οξυδέρκεια το ξεκάθαρο προβάδισμά της έβαλε στο παιχνίδι της και δόση σκοπιμότητας και καλά έκανε. Όταν οι αντίπαλοι έρχονται στην Αρτάκη, ξαπλώνουν στο χορτάρι στο 58’ και σηκώνονται στο 84’ είναι …Κυριακή.

Όχι ότι η Αρτάκη έπαιξε κλεφτοπόλεμο και αντιποδόσφαιρο, αλλά δεν καιγόταν να μαγέψει τα πλήθη.

Ο Μεγάλος έδειξε κουρασμένος μετά το 80’, θα μπορούσε ο Γκόφας να τον ξεκουράσει βάζοντας τον Γριζανίτη ή τον Μακρή… Πιτσιρικάδες είναι, τρεξίματα και πρέσινγκ ήθελε η Αρτάκη στην τελική ευθεία.

Ο Ίον Ντράγκαν σε ρόλο επιτελικού είχε τις στιγμές του, αλλά του λείπει η ένταση και ο ρυθμός, λογικό είναι, ο χρόνος είναι σύμμαχός του.

Ο Στάρις δεν είναι και ο πιο γρήγορος μπακ του κόσμου, αλλά τα βασικά για έναν ακραίο που σέβεται τον εαυτό του τα κάνει καλά και έχει εξαιρετικά χτυπήματα (ενδεικτική η βολίδα του στο φάουλ πριν ο Κωνσταντίνου πάρει το ριμπάουντ και με κεφαλιά γείρει την πλάστιγγα υπέρ της ομάδας της Εύβοιας). 

Μεστή εμφάνιση έκανε και ο Ζαχαρόπουλος, ο οποίος κράτησε μπάλα στο δεύτερο μισό της Αρτάκης και ηρέμησε το παιχνίδι.     

ΥΓ: Κάπως έτσι βλέπαμε το παιχνίδι χθες το απόγευμα στη Φήκη: