Απόψεις

Η ενδοοικογενειακή βία και οι γυναικοκτονίες

Η ενδοοικογενειακή βία και οι γυναικοκτονίες
16 Αυγούστου 2022, 13:54
¶ρθρο του δικηγόρου Κώστα Κεμίδη, για ένα θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα τελευταία την ελληνική κοινωνία.

* Γράφει ο δικηγόρος Κώστας Κεμίδης

Ι) Πριν από λίγο καιρό (Φλεβάρης 2022), είχα γράψει ένα παρόμοιο κείμενο (που ανέβασε στο Διαδίκτυο η αγαπητή Ευβοϊκή Γνώμη), με αφορμή τα αλλεπάλληλα κρούσματα βιασμών ανηλίκων -και όχι μόνο- που είχαν κατακλύσει τα κλασικά ΜΜΕ (Τύπος και Τηλεοράσεις), αλλά και το Διαδίκτυο και είχαν αναστατώσει, κυριολεκτικά, την Κοινωνία της χώρας.

Τότε, υπό το βάρος αυτής της πλημμυρίδας των άγριων, σεξιστικών φαινομένων στην Πατρίδα μας, το κράτος με τα αρμόδια όργανά του, απεφάσισε -σωστά, βέβαια, αλλά αργά πολύ, νομίζω- την αυστηροποίηση των οικείων Ποινικών Διατάξεων, με αναμόρφωση του Ποινικού Κώδικα της Χώρας.

Θεώρησε τα εγκλήματα του είδους αυτού, ως κακουργήματα, επισύροντα ακόμη, και την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, κατά των σάτυρων κανιβάλων της σεξουαλικής διαστροφής, περί την γενετήσια σχέση.

ΙΙ) Σήμερα, σε μια εποχή ψευτιάς και απάτης που ζει ο κόσμος μας, αποξενωμένος και χωρισμένος από τον Θεό της Αγάπης και του Ελέους, ακόμη και οι λέξεις έχουν χάσει την αληθινή τους έννοια και αξία. «Πέτρωσε» η καρδιά του ανθρώπου και αποξήρανε κάθε ίχνος ανθρωπιάς και ευαισθησίας, που στόλιζαν την ψυχή του.

Τον έχει αποκτηνώσει και τον απογύμνωσε από τα ηθικά του ερείσματα, ο αμοραλισμός της μοντέρνας κοινωνίας που ζούμε σήμερα. Τα συνεχή και σοκαριστικά φαινόμενα της κτηνώδους συμπεριφοράς των αγροίκων συντρόφων- ανδρών, σε βάρος των γυναικών τους, τις οποίες κατακρεουργούν -κατά κανόνα- και σφάζουν αδίστακτα και ανελέητα, καταδεικνύουν ανάγλυφα την άγρια ζούγκλα, που επικρατεί σήμερα στις σχέσεις των ζευγαριών, παντού και κυρίως στην χώρα μας.

Το φαινόμενο αυτό των γυναικοκτονιών στην πατρίδα μας, έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και απασχολεί έντονα, εκτός των ειδικών επιστημόνων (Ποινικολόγων-Ψυχολόγων-Κοινωνιολόγων) και ολόκληρη την Κοινωνία μας, που παρακολουθεί προβληματισμένη, αλλά και φοβισμένη την αναμφισβήτητη έξαρσή του.

¶ραγε, χρειάζεται πολύ σκέψη και φιλοσοφική ανάλυση, ιδιαίτερα σ’ εμάς του παλαιότερους σε ηλικία ανθρώπους, ώστε να συγκρίνουμε την δομή και μορφή της Κοινωνίας του Χθες (που ζήσαμε εμείς), με την δομή της Κοινωνίας που ζούμε σήμερα, για να βρούμε τις διαφορές τους, αλλά -κυρίως- να βρούμε το αίτιον ή τα αίτια των διαφορών τους.

Τα παλαιότερα χρόνια στην πατρίδα μας, με τις πατροπαράδοτες, συντηρητικές και χριστιανικές αρχές και παραδόσεις, οι οικογένειες ήταν -κατά πλείστον- πολύτεκνες φαμίλιες και τα μέλη της ζούσαν αρμονικά και αγαπημένα μεταξύ τους και μάλιστα κάτω από την ίδια στέγη οι περισσότερες εξ αυτών.

Κατά την γνώμη μου, η οικογενειακή γαλήνη, θαλπωρή και ζεστασιά τότε, που παρατηρείτο στις οικογένειες, ήταν η συνέπεια του φόβου Θεού, που είχαν οι άνθρωποι, στην ψυχή τους, γι’ αυτό και το σπίτι τους ήταν χώρος ιερός, με προγραμματισμό και τάξη, ενώ ο γάμος ήταν, όντως, θεσμός ιερός και «Μυστήριον Μέγα», κατά τον Απόστολο Παύλο.

Αντίθετα σήμερα, ο γάμος (αν συνάπτεται) θεωρείται σαν είδος «εν ανεπαρκεία», δηλαδή σαν εμπόρευμα, ενώ χάθηκε και η ιερότητα και η ενότητα των συζύγων, δεδομένου πλέον, ότι έχει καταργηθεί και η λέξη «σύζυγος» και αντί αυτής, υπάρχει «ο σύντροφος και η σύντροφος» στα ζευγάρια, σύμφωνα με τις επιταγές και την πρακτική της μοντέρνας «άθεης» και «προοδευτικής» Κοινωνίας των Κομμουνιστικών και ολοκληρωτικών Καθεστώτων, και των άλλων αποχριστιανοποιηθέντων συνοδοιπόρων τους.

ΙΙΙ) Είναι, λοιπόν, φυσικό και επόμενο μέσα, σ’ ένα τέτοιο μολυσμένο και διεφθαρμένο καθεστώς, μιας αφηνιασμένης κοινωνίας του πανσεξουαλισμού και της γενικευμένης, ακολασίας και ανηθικότητας που επικρατεί, η ενδοοικογενειακή βία με τις συνεχώς αυξανόμενες γυναικοκτονίες, να μην είναι «κεραυνός εν αιθρία», αλλά να αποτελεί το φαινόμενο αυτό μία συνήθεια, μια αιμορροούσα και πυορρούσα πληγή και ένα σκουλικιασμένο φρούτο του Κοινωνικού μας εκφυλισμού και αμοραλισμού.

Αυτό είναι το πιστεύω μου και αυτή η ακράδαντη άποψή μου. Γιατί, δεν νομίζω, ότι με τα ακραία αυτά φαινόμενα του πανσεξουαλισμού και των γυναικοκτονιών στην χώρα μας, είναι δυνατόν να ακουσθεί στ’ αλήθεια ειλικρινής αντίθετη άποψη, είτε από όλα τα πολιτικά κόμματα προέρχεται, είτε από την Ακαδημαϊκή Κοινότητα, είτε από την Εκκλησία, είτε από οιονδήποτε έτερον φορέα της οργανωμένης πολιτείας και του Κοινωνικού μας Κράτους, γενικότερα.

ΙV) Οι διαπιστώσεις αυτές, της απονιάς και της έλλειψης φιλαλληλίας και αγάπης του ανθρώπου σήμερα σε ολόκληρη την Κοινωνία και κατά μείζονα λόγον στην Οικογένεια και στα «ζευγάρια», μας οδηγεί στο τραγικό συμπέρασμα πόσο ευτελίστηκε -ειλικρινά- η αξία της ανθρώπινης ζωής.

Η σκληροκαρδία του σημερινού ανθρώπου, ούτε και στο θάνατο του συνανθρώπου μας λυγίζει ακόμη. Η καρδιά μας πορωμένη από το υλιστικό φρόνημά της απιστίας και της ολοένα αυξανόμενης αθεΐας, πέτρωσε και συμπνίγεται από τα αγκάθια της κακίας που την περιβάλλουν.

Οι άνθρωποι σκοτώνονται μεταξύ τους και για την παραμικρή αφορμή, χειρότερα και από τα άλογα ζώα!!! Ζούμε μέσα σ’ ένα μολυσμένο κόσμο, χωρίς φόβο Θεού, αφού η λέπρα της παγερής αδιαφορίας σκεπάζει την ψυχή μας. Αλλά, τί να περιμένει κανείς από μια κοινωνία της υποκρισίας και της ψευτιάς, όταν τα λόγια (νόμοι), από τις πράξεις (έργα), απέχουν ιλιγγιώδεις διαστημικές αποστάσεις και το χάσμα μεταξύ τους είναι αβυσσαλέο;

Κατά τα άλλα, οι «αντιρατσιστικοί» νόμοι μένουν να καλλωπίζουν εξωτερικά, την μπόχα της υποκρισίας και του Φαρισαϊκού εγωϊσμού μας, που αναδίδει η κοινωνική μας σαπίλα και αναισθησία, σήμερα.

V) Θα πείτε -ασφαλώς- ότι αυτά που γράφεις, ως «κακώς κείμενα», τα έχουμε διαπιστώσει εδώ και πολλά χρόνια και το κακό, αντί να μειώνεται συρικνούμενο, φουντώνει, καθημερινά αυξανόμενο.

Κάθε φορά, που το κακό φουντώνει με τις αλλεπάλληλες γυναικοκτονίες, η Πολιτεία νομίζει ότι με την αυστηροποίηση των ποινών στον Ποινικό Κώδικα, θα αντιμετωπίσει επιτυχώς το θλιβερό τούτο φαινόμενο, αλλά ούτε η τακτική και ευκαιριακή αναμόρφωση των Ποινικών Διατάξεων μπορεί να αναχαιτίσει τον ρουν της πλημμυρίδας του κακού, ούτε, βέβαια, και η περισσότερη Αστυνόμευση της ΕΛΑΣ, σε ανοικτούς ή κλειστούς χώρους.

Λύση μαγική και αποτελεσματική δεν είναι δυνατή, παρά την καλή πρόθεση και την συνδρομή των ειδικών επιστημόνων, αλλά και των συνεχών εκπομπών του προβλήματος, σε όλα τα ΜΜΕ (Έντυπα και Ηλεκτρονικά).

Ασχολούμενος με τα ζητήματα αυτά της κοινωνικής σαπίλας και διαφθοράς και στο παρελθόν με προηγούμενα άρθρα μου, είχα τονίσει τα κακό που έχουν, προκαλέσει τα σύγχρονα Ηλεκτρονικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του κόσμου, Τηλεοράσεις, διαδίκτυο και γενικότερα τα εργαλεία και μέσα, που έχει σήμερα ο άνθρωπος στον Τομέα Ενημέρωσης, της Επιστήμης της Πληροφορικής. Τεράστια βήματα προόδου του Ανθρώπου στον τεχνικό πολιτισμό. Σωστά.

Όμως, υπάρχει και ο αντίλογος εδώ, που μοιραίως προβάλλει. Τελικά, η μεγάλη αυτή χρήση του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή (εγώ θα την έλεγα, όχι απλά χρήση, αλλά κατάχρηση), γίνεται για το καλό του Ανθρώπου ή αντίθετα, τα Ηλεκτρονικά μέσα Ενημέρωσης, όπως σήμερα, ευρύτατα χρησιμοποιούνται από όλους τους ανθρώπους (πλούσιους και φτωχούς, μορφωμένους και αμόρφωτους, μικρούς και μεγάλους γενικά), χωρίς κανέναν, δυστυχώς, προληπτικό έλεγχο από την Πολιτεία, είναι -θα λεγα- η κυριότερη, αν όχι, η αποκλειστική αιτία, αναπαραγωγής των ανηθίκων, ασέμνων, χυδαίων και σοκαριστικών κρουσμάτων των ανθρωπόμορφων κανιβάλων, που διαφθείρουν, κακοποιούν, βιάζουν και σκοτώνουν τα αθώα θύματά τους;

Τελευταία, παρακολουθώ διάφορα άρθρα καταξιωμένων Δημοσιογράφων της «Καθημερινής», που, είναι φυσικό, να ασχολούνται με τις πολλές γυναικοκτονίες στην πατρίδα μας, επισημαίνοντας, κατά την ξεχωριστή άποψη του καθενός εξ αυτών, την αιτία ή τις αιτίες, που κατά την γνώμη τους, συμβαίνουν τα ειδεχθή αυτά εγκλήματα.

Όλοι τους ανεξαίρετα, αναφέρονται στην νομοθεσία, σαν αίτιο, και ζητάνε (προτείνοντας), την αυστηροποίηση των ποινών κατά του θύτη την μετατροπή της γυναικοκτονίας ως ιδιάζουσα περίπτωσης αφαίρεσης της ζωής του ανθρώπου, ως ιδιώνυμο έγκλημα, ή την αυστηρότερη επιτήρηση της Αστυνομίας ή, ακόμη, αναφέρονται και κατηγορούν και πολλά από τα θύματα, με τις τετριμμένες ερωτήσεις: «Αφού και στο παρελθόν είχε πολλάκις χρησιμοποιήσει βία, εναντίον σου, γιατί δεν έφυγες από το σπίτι» ή ακόμη «γιατί δεν κατήγγειλες στην Αστυνομία» κ.λπ. κ.λπ.

Κανένας, όμως, εξ αυτών των αρθρογράφων, δεν εστίασε το πρόβλημα για «το ξέφραγο αμπέλι», που επικρατεί στην ασυδοσία των Ηλεκτρονικών ΜΜΕ (T.V. και Διαδίκτυο), κάτι το οποίο έχω επισημάνει και εγώ πολλές φορές σε άλλα παρεμφερή θέματα. π.χ. ακούμε συχνά για την διακίνηση παιδικής πορνογραφίας ή και άλλων παρομοίων σεξιστικών εγκλημάτων, όπως για το βιαστή και εκβιαστή Παναγιωτόπουλο, από το Ράδιο Αρβύλα, που διακινούσε το πορνογραφικό του video, ή για Λιγνάδη και Φιλιππίδη κ.λπ. κ.λπ.

Ποιος, όμως, αρμόδιος κρατικός λειτουργός ή Εισαγγελέας, ενήργησε, προληπτικά για να προλαβαίνουμε τέτοια αισχρά καμώματα των σάτυρων και ανώμαλων και σεξουαλικά διεστραμμένων πρωταγωνιστών; Και όταν γράφω προληπτικά, εννοώ, να περάσουν από το «κόσκινο» της καταλληλότητας ή μη, τα διάφορα επιθεωρησιακά προγράμματα ηθοποιών και άλλων καλλιτεχνών, «της κακιάς ώρας».

VI) Στην πατρίδα μας, όπως, βέβαια, και σε όλα τα πολιτισμένα κράτη του κόσμου με Δημοκρατικά Πολιτεύματα, έχει συσταθεί και λειτουργεί το Ε.Ρ.Σ. (Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο), που είναι μια ανεξάρτητη Αρχή.

Εξυπακούεται ότι ο έλεγχος που κάνει στα κείμενα και ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα διάφορων θιάσων και άλλων καλλιτεχνών, δεν είναι μόνο κατασταλτικός π.χ. Διακοπή προβολής άσεμνης και χυδαίας εκπομπής, επιβολή προστίμων κ.λπ., αλλά και προληπτικός.

Εδώ, θα αναρωτηθεί εύλογα ο καλόπιστος, αναγνώστης, τι είδους προληπτικό έλεγχο έκαναν ή κάνουν, όταν επιθεωρήσεις και προγράμματα παιδεραστών, παιδόφιλων, βιαστών και λοιπών καλλιτεχνών, έχουν περάσει τον έλεγχο και το βρώμικο και χυδαίο πρόγραμμά τους, διαχέεται στην Κοινωνία μέσα, με τα γνωστά σοκαριστικά αίσχη, που ήλθαν στο φως της Δημοσιότητας, με καταγγελίες και Δικαστήρια;

Πού ήταν, ή πού είναι ο προληπτικός έλεγχος του Ε.Ρ.Σ., για να μην διοχετευθεί στον Ελληνικό Λαό, το ακραίο, χυδαίο και βρώμικο υλικό, και να μην αποπνέει ολόκληρη η Κοινωνία μας την μπόχα του αφροδισιασμού τους; Η γνώμη μου είναι ότι δεν γίνεται ούτε προληπτικός, ούτε κατασταλτικός έλεγχος, και ο λόγος είναι απλούστατος.

Σε περίπτωση, ενός προληπτικού ελέγχου από το Ε.Ρ.Σ. και τυχόν απόρριψης του Ραδιοτηλεοπτικού προγράμματος των καλλιτεχνών, η αντίδραση των συνήθως φωνασκούντων αντιδραστικών Δημοσιογράφων και Μ.Μ.Ε., που ανήκουν σε Κοινοβουλευτικές ή Εξωκοινοβουλευτικές Συλλογικότητες ή άλλες Επαναστατικές Ομάδες, των ακραίων ιδεολογιών και ιδεοληπτικών αντιλήψεων (ονόματα δεν λέμε), θα είναι άμεση, γιατί θίγεται η δημοκρατική τους ευαισθησία και καταπατούνται τα δικαιώματα της ελευθερίας στην έκφραση του λόγου και της τέχνης, ως πνευματικών δημιουργημάτων.

Το δικαίωμα όμως ενός ανθρώπου να ενεργεί με τις πράξεις του και τις παραλείψεις του, καταχρηστικά και ενάντια στα χρηστά ήθη, μιας ευνομούμενης Πολιτείας, με Θεσπισμένους Κανόνες Δικαίου, όχι μόνον δεν συνιστά και δεν είναι δικαίωμα κατά τον νόμον, και συνεπώς δεν προστατεύεται, αλλά διώκεται και τιμωρείται ποινικά και μάλιστα και αυτεπάγγελτα από τον Εισαγγελέα.

Η συμπεριφορά μας, πρέπει να είναι σύμφωνη και σύννομη με τους γραπτούς και άγραφους Κανόνες Δικαίου, ενός σύγχρονου Κράτους. Εξεταζομένης, όμως και ερευνωμένης της «Ελευθερίας» με τα υποκειμενικά κριτήρια ενός εχέφρονος ανθρώπου, πραγματική ελευθερία υπάρχει, όταν ο άνθρωπος δεσπόζει των παθών του, άλλως, όταν δεσπόζεται από τα αχαλίνωτα πάθη του, έχομεν την στυγνότερη  μορφή δουλείας, της δουλείας των παθών και το σπίτι ή η οικογένεια και γενικότερα η Κοινωνία, σε τέτοια περίπτωση, μοιάζει με ακυβέρνητο καράβι, εν μέσω τρικυμίας, έτοιμο να βυθιστεί.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, όλοι μας τα κροκοδείλια και ψεύτικα δάκρυα της συμπόνοιας και συμπαράστασης στα αθώα θύματα των δολοφόνων συζύγων συντρόφων τους, για «το θεαθείναι τοις ανθρώποις» και ας εγκύψωμεν στην μελέτη του φαινομένου, αν θέλωμεν να μην θρηνήσωμεν άλλα θύματα.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Το Γαϊτανάκι των Παρακολουθήσεων και η επίδρασή του στο πολιτικό σκηνικό

Το Γαϊτανάκι των Παρακολουθήσεων και η επίδρασή του στο πολιτικό σκηνικό
Απόψεις
[24/11/2022 - 15:02]

Διαβάστε το άρθρο του Κώστα Κεμίδη, που ασχολείται με τις προεκτάσεις του ζητήματος. ...περισσότερα

ΜΑΡΑΓΚΟΣ: Έτσι θα ορθοποδήσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις - Χρειάζεται μόνο πολιτική βούληση

ΜΑΡΑΓΚΟΣ: Έτσι θα ορθοποδήσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις - Χρειάζεται μόνο πολιτική βούληση
Απόψεις
[20/11/2022 - 14:18]

Διαβάστε τις προτάσεις του αντιπροέδρου του Επιμελητηρίου Εύβοιας. ...περισσότερα