Η απίθανη πορεία της Αρτάκης, ο μπακλαβάς και ο φρέντο εσπρέσο

Η απίθανη πορεία της Αρτάκης, ο μπακλαβάς και ο φρέντο εσπρέσο
25 Μαΐου 2023, 14:47
A+ A-
Το αθλητικό σχόλιο της εβδομάδας.

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Κάποτε είχα πάει μια εκδρομή στην Τούμπα από την Αθήνα. Σταμάτησε το πούλμαν στην εθνική οδό, ένας Μάο-Μάο μπήκε σ' ένα μαγαζί να αγοράσει ένα μπουκαλάκι νερό και βγήκε με ένα ταψί μπακλαβά, τον οποίο εννοείται ότι δεν πλήρωσε. Τη στιγμή που βγήκε έξω με το ταψί, του λέει ο διπλανός του, «ρε μ@λ@κ@, κουταλάκια δεν έφερες, με τα χέρια θα τον φάμε, θα κολλήσουμε σιρόπια». Ο πρώτος απάντησε «καλά λες ρε μ@λ@κ@», ζήτησε «συγνώμη», μπήκε ξανά στο μαγαζί σαν κύριος και σε μισό λεπτό επέστρεψε με κουταλάκια.

Χθες πηγαίνοντας στο γήπεδο Αρτάκης με τον Κόκορη, ξεχάσαμε να πάρουμε καφέ στο δρόμο. Δε βαριέσαι, μπήκε ο Κόκορης στο γήπεδο, εγώ ανέβηκα στα δημοσιογραφικά και στο ημίχρονο ένας οπαδός του Περαμαϊκού πέταξε έναν φρέντο εσπρέσο, ο οποίος "τρύπωσε" από το παράθυρο των δημοσιογραφικών και προσγειώθηκε ...όρθιος πάνω στο τραπέζι (κανονικά με το πλαστικό καπάκι). Και ήταν και γεμάτος. Προφανώς δεν σημάδευε εμένα ο Περαμαϊκός, αλλά εντάξει δεν είναι και η Κορακάκη για να βρει τον απόλυτο στόχο.

Εκείνη τη στιγμή μου ήρθε να βγάλω το κεφάλι μου από το παράθυρο και να του πω «ρε φίλε, δεν φέρνεις και ένα καλαμάκι», αλλά λέω άστο καλύτερα. Απλώς μου ήρθε στο μυαλό η ιστορία με τον μπακλαβά και τα κουταλάκια που σας περιέγραψα παραπάνω.

Πέρσι τέτοιο καιρό ο Βαγιάννης είχε μπει στ' αποδυτήρια της ομάδας και είπε στους παίκτες «εγώ φταίω». Και δεν έκανε ντρίμπλα, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό τους η αυτοκριτική. Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης ανήκε στον ίδιο. Αρκετά παιδιά έδωσαν όρκο ότι θα πάρουν το ...αίμα τους πίσω για τον υποβιβασμό, κι ένα χρόνο αργότερα έκαναν πράξη τα λόγια τους. Χθες ο Βαγιάννης ξαναμπήκε στ' αποδυτήρια και τους ευχαρίστησε για την ασύλληπτη φετινή πορεία τους. «Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω, για τον αγώνα, τη σοβαρότητα και τον χαρακτήρα που βγάζετε στο γήπεδο» φέρεται να τους είπε.

Η Αρτάκη το καλοκαίρι γύρισε το διακόπτη, όπως η ΑΕΚ. Όταν δεν πας κόντρα στην ποδοσφαιρική λογική, δεν υπάρχει περίπτωση να μην σε δικαιώσει -και ανταμείψει- το ίδιο το ποδόσφαιρο.

Ο ΠΑΟΚ για παράδειγμα δεν έχει αποφασίσει ποιο πλάνο υπηρετεί και το βαφτίζει ανάλογα με την περίσταση και το αποτέλεσμα, ενώ ο Ολυμπιακός μέχρι να καταλάβει ότι το ποδόσφαιρο δεν παίζεται με τέσσερα δεκάρια έχασε μια ολόκληρη χρονιά. Πιο συνετός ήταν ο Παναθηναϊκός άσχετα με την απώλεια του τίτλου στις λεπτομέρειες.

Ο Βαγιάννης στην πορεία του έκανε λάθη, αλλά όλοι κάνουμε λάθη, αρκεί να τα εντοπίζουμε και να τα διορθώνουμε. Και τη δεδομένη στιγμή έχει κάθε λόγο να κάνει όνειρα για το οικοδόμημα που έχτισε σε συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης, αλλά και τον Γιάννη Καρβέλη και τους συνεργάτες του (Μητακίδης, κ.α).

Η Αρτάκη κοντεύει στη σεζόν 50 παιχνίδια -πλην των φιλικών του περ. καλοκαιριού- και παραμένει μια αγκρέσιβ ομάδα με ιδέες, φρεσκάδα και ατέλειωτες αντοχές.

Είναι νταμπλούχος Εύβοιας, πρώτη στη βαθμολογία των μπαράζ και αήττητη εδώ και 10 μήνες, έχοντας 2 ισοπαλίες, με τον Ταμυναϊκό στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος παίζοντας από νωρίς με δέκα παίκτες και με την Αιδηψό εκτός έδρας (σ.σ. πόσο εξαιρετική ομάδα ήταν και ο Αμαρυνθιακός που την κόντραρε στα ίσια).

Μάλιστα, στον αγώνα με τον Ταμυναϊκό, αν θυμάστε είχε ...φωνάξει για ακυρωθέν γκολ του Τσούπρου στις καθυστερήσεις, για να κάνει το 3-2.

Και δέκα μήνες αργότερα ο Τσούπρος έχει εξελιχθεί σε δεινό σκόρερ με 16 γκολ σε πρωτάθλημα και μπαράζ, απίθανο στατιστικό για στόπερ.

Κερδίζει η Αρτάκη στημένη μπάλα και οι φίλοι της ομάδας πανηγυρίζουν προκαταβολικά για γκολ, λες και χτυπάει φάουλ ο Φρατζέσκος.

Ο δε Γκέρσι Τόρα, ο άνθρωπος που έκρινε τα δύο ντέρμπι με τον Αμαρυνθιακό στο πρωτάθλημα, αλλά και τον τελικό Κυπέλλου κόντρα στην ίδια ομάδα, χθες πήγε στην άσπρη βούλα, σε ένα χρονικό σημείο που η μπάλα ζύγιζε ...περισσότερα -από το κανονικό- κιλά και με κρύο αίμα την έστειλε στα δίχτυα για να ξεκλειδώσει τη νίκη και να ...αρχίσει το πάρτι.

Γιατί αυτό που έγινε μετά, ήταν πραγματικό πάρτι και ο Περαμαϊκός θα πρέπει να λέει και «ευχαριστώ» που έφυγε από τα γήπεδο μονάχα με τέσσερα γκολ στο παθητικό του.

Δεν θέλω να αδικήσω κάποιο παιδί, όλοι τους ήταν εξαιρετικοί και έκαναν κατάθεση ψυχής κόντρα σε ένα γκρουπ που μπορεί να μην έβγαλε φάσεις και ουσιαστικά στη μία και μοναδική που δημιούργησε βρήκε δίχτυα, αλλά ήταν ένα οργανωμένο σύνολο με καλή κυκλοφορία στη μεσαία γραμμή.

Απλώς η Αρτάκη είναι μια ομάδα με υψηλά στάνταρ σε όλες τις γραμμές. Ξεχώρισε το θράσος του Σεϊνταράσι που ...όρμαγε καταπάνω τους, ενώ καταλυτική ήταν η κίνηση του Καρβέλη να τοποθετήσει τον Χατζηστάμου σε μια θέση που τον κάνει να αισθάνεται πολύ πιο ελεύθερα διεμβολίζοντας την αντίπαλη άμυνα, με τον «αειθαλή» Ζουλιώτη να ανεβοκατεβαίνει την δεξιά πλευρά ...σαν 18χρονος. 

Την Κυριακή η Αρτάκη κόντρα στον Ελλοπιακό σφραγίζει την άνοδο και ξεκινάει τον σχεδιασμό για τη νέα σεζόν, που λογικά θα βρει τη Γ' Εθνική χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους και θα επιβιώσουν οι οργανωμένοι σύλλογοι με πρόγραμμα και αυτάρκεια. Και η Αρτάκη θέλει να είναι ένας τέτοιος σύλλογος, αποκτώντας και η Εύβοια σημείο αναφοράς στο ποδόσφαιρο.

ΥΓ: Για την απαράδεκτη συμπεριφορά των φίλων του Περαμαϊκού θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε το ...τρίτο ημίχρονο στην έντυπη «Γνώμη» που κυκλοφορεί αύριο σε όλα τα περίπτερα και είναι ...φύλλο κειμήλιο για το πλούσιο εκλογικό ρεπορτάζ που έκαναν τα παιδιά του δημοσιογραφικού και του τεχνικού τμήματος. 

Μπήκαν οι φίλοι του Περαμαϊκού στο γήπεδο να κλέψουν λάβαρα από πιτσιρικάδες της Αρτάκης που οι μισοί σήμερα είχαν την πρώτη ώρα Θρησκευτικά στην Α' Γυμνασίου και οι άλλοι μισοί Ιστορία στη Β' Γυμνασίου.

Αυτή η παρωδία με τα επεισόδια πρέπει να τελειώσει. Χθες ξενέρωσα περισσότερο με το άδειο γήπεδο στο Βόλο παρά με την ήττα της ομάδας μου. Η φωτογραφία πάνω, με τους παίκτες της ΑΕΚ να χαίρονται παρέα με έναν μικρό φίλο του ΠΑΟΚ, καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι, ας γίνει η ελάχιστη αφορμή για να καταλάβουμε πόσο λάθος δρόμο, γεμάτο αδιέξοδα βαδίζουμε...

Επιστροφή