Προφανώς η νέα διοίκηση του ΑΟ Χαλκίς δεν διαχειρίστηκε κομψά το ...αντίο στον Τοκπασίδη

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Στον αγώνα των προπονητών εναντίον των διαιτητών που έγινε στο γήπεδο του Βούρκου την περ. Τρίτη -και οι διαιτητές είχαν παράπονα από τη διαιτησία (!)-, ο «κάπτεν» των κόουτς Παναγιώτης Τοκπασίδης αγωνίστηκε στην άμυνα, στο πρώτο ημίχρονο.

Στο β’ ημίχρονο πέρασε στην κορυφή και με δυο δικά του γκολ (πανηγύρισε με Siu καλύτερα και απ’ τον Κριστιάνο) οι προπονητές νίκησαν (3-1) τους διαιτητές, που είχαν κορυφαίο τον Γιώργο Τουλούμη.

Αυτόματα, ο Τοκπασίδης αναδείχθηκε MVP της αναμέτρησης (το δεύτερο γκολ ήταν εξαιρετικό, όπως και η κάθετη του Νίκου Μυτακίδη).

Λίγα 24ωρα αργότερα, στην ανάρτηση του Χαλκιδέου τεχνικού, όπου ουσιαστικά κάνει λόγο για «unfair» της νέας διοίκησης του ΑΟΧ στο πρόσωπό του, έπαιξε φουλ επίθεση από το πρώτο λεπτό.

Όταν «κλείδωσε» η επιστροφή Ταρνανά κι έπρεπε να έχουμε μια εικόνα για την ανθρωπογεωγραφία του τιμ, άτομο που ξέρει πράγματα και καταστάσεις γύρω από τον ΑΟΧ, μου είπε ότι «ο Ταρνανάς έχει μια συμπάθεια στον Λάμπρου».

Όλες οι ενδείξεις έδειχναν …Λάμπρου.

Στην εκδήλωση της Προποντίδας, όταν είδα τον Λάμπρου να αποχωρεί από την εκδήλωση και να κατευθύνεται στο Στάδιο, γνωρίζοντας ότι η νέα διοίκηση συνεδριάζει για πρώτη φορά, κατάλαβα ότι ο έμπειρος κόουτς πήγαινε σε προγραμματισμένο ραντεβού.

Από τη στιγμή που ο Λάμπρου θα καθόταν στο ίδιο τραπέζι με τον Ταρνανά, η συμφωνία ήταν δεδομένη.

Στην ατμόσφαιρα, όμως, ένα ερωτηματικό ή καλύτερα μια …απορία.

Την απάντηση την έδωσε ο Τοκπασίδης, κάνοντας γνωστό ότι ουδείς τον κάλεσε στο τηλέφωνο για να του πει -σε ελεύθερη μετάφραση- «ευχαριστώ» και «αντίο μέχρι να ξανασυναντηθούμε».

Για μένα, κακώς ο Τοκπασίδης έμπλεξε με τη φετινή Χαλκίδα, μετά την παραίτηση του Γιάννη Καρβέλη.

Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι αυτοί που αναρωτιόντουσαν την τρέχουσα σεζόν «γιατί δεν φεύγει;», αλλά νομίζω ότι ο άνθρωπος έχει τοποθετηθεί και έχει εξηγήσει το σκεπτικό του.

Στο δια ταύτα, ο ΑΟΧ προφανώς θα μπορούσε να διαχειριστεί πιο κομψά και όχι με σιωπή το «αντίο» στον Τοκπασίδη. Ακόμη και οι Ισραηλινοί με τους Ιρανούς, την ώρα που (αλληλο)βομβαρδίζονται, μιλάνε στο τηλέφωνο.

Ειδικότερα από τη στιγμή που ο Βασίλης Ταρνανάς βοήθησε οικονομικά την ομάδα από τον Γενάρη και μετά, επομένως είχε μια σύνδεση με το απερχόμενο γκρουπ.

Προφανώς, η νέα διοίκηση ξεκινάει από το μηδέν, αλλά οι εμπλεκόμενοι είναι …παλιοί γνώριμοι, έχουν συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν και σίγουρα έχουν τσουγκρίσει κι ένα ποτήρι κρασί στην ίδια παρέα.

Αυτό είναι το ένα. Το άλλο είναι ότι ο Τοκπασίδης έχει «υπηρετήσει» τον ΑΟΧ ως παίκτης, έχει ιδρώσει-ματώσει τη φανέλα, φόρεσε το περιβραχιόνιο και ανθρώπινα -και ηθικά- το σωστό θα ήταν να έχει μια ενημέρωση για τις εξελίξεις.

Έχει χαρακτηριστεί «στρατιώτης» των κυανόμαυρων και είναι λυπηρό να βρίσκεται στα «χαρακώματα» με τον ΑΟΧ. Μοιάζει με «εμφύλιο».

Αρκετοί θα πουν ότι ο Τοκπασίδης ίσως να άξιζε την ευκαιρία να κοουτσάρει τη Χαλκίδα, χωρίς (μια γ@μημένη φορά ρε φίλε) να χρειαστεί να παλεύει να κόψει τα κεφάλια της «Λερναίας Ύδρας», και αντιλαμβάνομαι την πικρία του.

Αυτό δεν σημαίνει (σ.σ. από τη στιγμή που του έγινε η πρόταση) ότι δεν άξιζε στον Γιώργο Λάμπρου να επιστρέψει στη νέα εποχή (με πράξεις και όχι με λόγια) ενός συλλόγου, που έχει αφήσει ανεξίτηλα το αποτύπωμά του (παίκτης/προπονητής).

Ο Λάμπρου τα τελευταία χρόνια επέλεξε συνειδητά να συνεργαστεί με τον ΑΠΚΟ και να γίνει επίτιμος δημότης Δροσιάς, ενώ είχε τη δυνατότητα να αναλάβει ομάδες με ισχυρότερα μπάτζετ σε Α’ ΕΠΣΕ και Γ’ Εθνική.

Το ποδόσφαιρο είναι κομμάτι της ζωής του, αλλά δεν είναι το παν. Ποιος να του πει τι (;), όταν ο ενδοιασμός μέχρι να πει το ‘ναι’  στον ΑΟΧ, είναι ότι θα αποχωριστεί τη Δροσιά…

Το ιδανικό θα ήταν να πέσουν οι τόνοι.

Κι αν πράγματι ο ΑΟΧ ζει το δικό του ‘revolution’, έχει τον χρόνο να αξιοποιήσει ανθρώπους που αποδεδειγμένα έχουν προσφέρει στις πέτρινες δεκαετίες…

ΥΓ: Την Ελένη Κούτρα δεν τη γνωρίζω, μπορεί η κοπέλα να είναι άριστη στα καθήκοντά της, αλλά μου έκανε μεγάλη εντύπωση η επιλογή της θέσης του/της γενικού αρχηγού, αλλά ας περιμένουμε να δούμε στην πράξη πως θα κυλήσουν τα πράγματα…