Τα μαγικά του Αυλωνίτη, η ικανότητα του Αναγνώστου, ο γιατρός, ο Μουκουντί και η Μαρία

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Εξίσου εντυπωσιακό γεγονός με τις 5 αποκρούσεις πέναλτι του Αναγνώστου χθες στον Βούρκο είναι ότι μπήκαν αλλαγή στο β’ ημίχρονο δυο παιδιά (σ.σ. ένας για κάθε ομάδα) με το όνομα Εφραίμ.

Ο Κατσαρής για την Προποντίδα κι ο Καζιάνης για το Σχηματάρι. Στο ίδιο λεπτό. Στο στοίχημα θα είχε απόδοση 300.

Δηλαδή πόσοι Εφραίμ υπάρχουν στην Ελλάδα και δυο με το συγκεκριμένο όνομα μπήκαν αλλαγή ταυτόχρονα;

Τέλος πάντων, έχω ξαναπεί πως όταν νικάει ο ΠΑΟΚ βλέπω αθλητικά και όταν χάνει κλείνω την τηλεόραση για τρεις μέρες.

Χθες στην εκπομπή του Mega έβαλαν τίτλο για τον ΟΦΗ ότι «υπερβαίνει τις υπερβάσεις του».

Κάτι ανάλογο βιώνει η Προποντίδα, που ακολουθεί βίους παράλληλους με τους Κρητικούς.

Κύπελλο, σούπερ Καπ, πρόκριση στην Ευρώπη, μεγάλες νίκες.

Ίδια φάση και η Προποντίδα: αντί για Ευρώπη βάλτε Κύπελλο Ερασιτεχνών.

Ο Θανάσης Αναγνώστου, λοιπόν, εδώ και δυο-τρία χρόνια είχε δείξει εξαιρετικά στοιχεία.

Απλώς το παιδί έχει βγάλει δρομολόγιο για σπουδές στην Πάτρα και γι’ αυτό η Προποντίδα κινήθηκε για την απόκτηση του Καρκαλή, ο οποίος κι αυτός είναι σούπερ γκολκίπερ.

Μην ξεχνάμε ότι με δική του απόκρουση από την άσπρη βούλα η «Μπάρτσα» πρόσφατα νίκησε τον Ταμυναϊκό στο Σούπερ Καπ.

Και μου έκανε εντύπωση η χαρά του, για τον συμπαίκτη του μετά το ματς.

Ο δε Αναγνώστου, θυμίζω, ότι πριν από ένα μήνα είχε εμφανιστεί στην «πρώτη» της ομάδας με μπαταρισμένο χέρι (σ.σ. τραυματίστηκε σε μουντιαλίτο). Και χθες ο τυπάς έπιασε 5 εκτελέσεις (σ.σ. δυο του Ρεσβάνη).

Το πρωί μιλούσα με τον δάσκαλο Τάκη Σπυρόπουλο και η ιστορία του Αναγνώστου, τού θύμισε τον προημιτελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, ΑΕΚ-QPR, όπου ο Φάντροκ έβαλε τον Χρηστίδη αντί του Στεργιούδα και χάρισε την πρόκριση στην Ένωση (δεν το θυμάμαι αυτό το ματς, δεν ξέρω αν είχα γεννηθεί κιόλας, αλλά αποκλείεται να έπιασε 5 ο Χρηστίδης).

Τώρα που γράφω για την ΑΕΚ, μού έρχεται στο μυαλό ο γιατρός Χάρης Παπαγεωργίου, ο οποίος εδώ και ένα χρόνο πνέει τα μένεα για τον Μουκουντί και μετά το λάθος που έκανε χθες ο στόπερ της ΑΕΚ στην Τρίπολη, ο γιατρός σίγουρα θα θέλει …γιατρό, για να συνέλθει.

Επιστρέφω στον Τάκη Σπυρόπουλο, ο οποίος σχολίασε ότι αυτό που πέτυχε ο Αναγνώστου, δεν είναι τύχη, αλλά ψυχολογία, αντίληψη και ικανότητα. Τον είχε κίπερ στις Μικτές και ξέρει τις δυνατότητές του.

Μπράβο στο παιδί, γιατί μπήκε όχι ζεστός στο γήπεδο, δεν επέτρεψε στο Σχηματάρι να πάρει την πρόκριση στο 90λεπτο με επέμβαση μπάζερ μπίτερ και μετά έπιασε 4 πέναλτι. Δεν είναι ότι κατέληξαν άουτ ή στο δοκάρι. Τα απέκρουσε.

Βέβαια, η ευκαιρία που χάνει η Προποντίδα με τον Γκιόκα μετά το 1-1 (με σκόρερ τον ίδιο) είναι πολύ πιο σημαντική από το πέναλτι του Σχηματαρίου στο 90’.

Όμως όλα μπαίνουν και όλα χάνονται.

Προσωπικά, με τη δική μου ομάδα δεν νευριάζω όταν χάνεται μια εκτέλεση, αλλά όταν ένας παίκτης δεν σπάει την μπάλα και βάζει το …εγώ πάνω από το …εμείς.

Ο Γκιόκας στη συγκεκριμένη φάση το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι να εκτελέσει και η μπάλα έφυγε άουτ.

Ηρθε το καλοκαίρι στην Προποντίδα και πρέπει να σηκώσει βαριά κληρονομιά: τα νούμερα που έγραψαν την περ. σεζόν οι Κανάνι και Τόλης Χατζηστάμου.

Σίγουρα είναι δύσκολο να πλησιάσει τα …καμιά 30αριά γκολ του Κανάνι, αλλά δεν το συζητάμε, ότι το παιδί είναι καλός σκόρερ και …τρώει πολύ ποδοσφαιρικό ξύλο στις αντίπαλες άμυνες.

Δίνει απίστευτες μάχες, πολλές φορές τον βλέπεις να διεκδικεί με λύσσα μπάλες στον χώρο της μεσαίας γραμμής.

Το μισό γκολ της Προποντίδας στο Σούπερ Καπ με τον Ταμυναϊκό είναι δικό του και το άλλο μισό του Τσούτση που επιλέγει τη σωστή γωνία.

Ο Τσούτσης που γράφει κι αυτός πολλά χιλιόμετρα και είναι ένας απρόβλεπτος και γρήγορος παίκτης.

Χθες, πάντως, η τοποθέτηση του Ζαχαριάδη στη δεξιά πλευρά της επίθεσης δίνει μέτρα στην Προποντίδα που …φαίνεται ξανά στην επίθεση, γιατί υπήρξε ένα διάστημα που η «Μπάρτσα» έπαιζε πίσω από την μπάλα και δεχόταν πίεση από το Σχηματάρι κυρίως με σέντρες.

Αλλά μόλις πριν λίγες μέρες το γράψαμε και δεν ανακαλύψαμε την Αμερική ότι αυτό το γήπεδο, ο Βούρκος, δίνει απίστευτη ώθηση στην Προποντίδα, όπως η Φιλαδέλφεια στην ΑΕΚ.

Η ΑΕΚ όπως είπε ο Καζαντζόγλου χθες στο OPEN, στη Φιλαδέλφεια παρασύρει τον αντίπαλο (εκτός έδρας χάνει δυναμική).

Ετσι και ο Βούρκος, ακόμη κι αν η Προποντίδα βρεθεί στα σχοινιά (σ.σ. βλέπε και τον πρόσφατο προημιτελικό Κυπέλλου με τον Ταμυναϊκό) θα βρει τρόπο να σηκωθεί το σύνολο του Αυλωνίτη και να ξεκινήσει τα δικά του «κροσέ» και «ντιρέκτ».

Ο Αυλωνίτης, ο οποίος για να παλέψει τις απουσίες κάνει αλχημείες και κάθε φορά έχει τον τρόπο να βγάζει λαγούς απ’ το καπέλο.

Στο μεταξύ οι φωνές του στο ημίχρονο πρέπει να ακούστηκαν μέχρι τον Καράμπαμπα. Δεν έχω ξανακούσει κατσάδα με τόσα ντεσιμπέλ.

Στο τέλος από τη χαρά του μοίραζε γλυκά. Εμένα μου έδωσε τρίγωνο Πανοράματος επειδή είμαι ΠΑΟΚ. Αφού δεν μου έδωσε καμιά μπουγάτσα, πάλι καλά.

Βγήκε φορτωμένος από τη φυσούνα για την έναρξη του β’ ημιχρόνου και ενώ όλοι οι παίκτες είχαν πάρει θέση μάχης, ο Δημήτρης Μήτρου είχε πιάσει κουβέντα στα κάγκελα με το φαν κλαμπ του.

«Μήτρου, θα σε πάρει ο διάολος» ακούστηκε να λέει από τον πάγκο ο δάσκαλος και ο Μήτρου μπήκε μέσα και έγινε ...Κοστακούρτα.

Στο μεταξύ το παιδί είναι εργαλείο, όπου και να τον βάλεις θα δώσει το 100% και μπράβο του.

Ο Κανάνι για το Σχηματάρι έπαιξε μπακ. Στο β’ ημίχρονο ο Μυτάκης με μπαλιές …αλά Μιχαηλίδης τον σημάδευε για να εκμεταλλευτεί την ταχύτητά του στην αριστερή πλευρά. «Μπράβο Μύτα» έλεγε ο Κανάνι επιστρέφοντας στον ζωτικό του χώρο, αλλά στο τέλος αποχώρησε με τον αποκλεισμό.

Η δύναμη του Κανάνι είναι στη θέση του εξτρέμ, αλλά καλά τον αποκαλώ Ζίβκοβιτς. Και ο Αντρίγια στην Εθνική του μπακ χαφ παίζει.

Εύγε και στον Λέο που δεν πανηγύρισε το γκολ, αλλά ήταν αναμενόμενο.

Το βράδυ μου έστειλε ένα μήνυμα ένας φίλος... 

Μου έγραψε: «Γιάννη έκανες λάθος, ο Καρκαλής κι όχι ο Αναγνώστου αγωνίστηκε κάτω από τα δοκάρια».

Του είπα να μπει στον κόπο να διαβάσει το ρεπορτάζ.

Ο άνθρωπος ήταν στο γήπεδο και δεν κατάλαβε ότι έγινε αλλαγή τερματοφύλακα, γιατί με αυτά τα απαρχαιωμένα κάγκελα στον Βούρκο και τις κοντές εξέδρες, πραγματικά δεν βλέπεις τίποτα.   

Και δεν καταλαβαίνω, γιατί σε αυτή την πόλη δεν μπορούμε μια φορά να κάνουμε τα αυτονόητα ρε φίλε. Δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, περιφερειάρχες, βουλευτές. Δεν είναι ότι δεν τα αντιλαμβάνονται. Απλώς, δεν κουνιούνται, κλάιν μάιν.

Καλά λέει ο Θοδωρής Κωστάκης ότι δεν φυτρώνει ούτε τσουκνίδα.

Ο ΑΟΧ παίζει το Σάββατο με τον Όλυμπο στο Στάδιο και το βράδυ της Παρασκευής υπάρχει στο γήπεδο συναυλία. Μιλάμε για τρέλα. Θα δούμε αν πάει το ματς στο Ενωσιακό.

ΥΓ 1: Με την μεγάλη πρόκριση της Αρτάκης, το διπλό της Καρύστου και τον Ταμυναϊκό θα ασχοληθούμε σε επόμενο σχόλιο μέσα στη βδομάδα. Τώρα που αποκλείστηκε ο ΠΑΟΚ από την Ευρώπη έχω ...λίγο περισσότερο χρόνο.

ΥΓ2: Στο μεταξύ όταν κερδίζουμε, η αδερφή μου, Μαρία …εξαφανίζεται και όταν χάνουμε με «βομβαρδίζει» με μηνύματα (μερικά από τα παρακάτω, γιατί σε κάποια βρίζει, είναι μετά το ματς με τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ, ενώ έκανε και τον Μπαταούλα…Φαταούλα). Δεν απαντάω, μόνη της μιλάει...