Η υπεροχή του ΑΟ Χαλκίς, οι φωνές της Προποντίδας, ο δύσκολος δρόμος του Αυλωνίτη και τα Μυστικά της Εδέμ
*Του Γιάννη Τρυφωνίδη
Ξύπνησα 5 τα χαράματα για να γράψω το σχόλιο, αλλά παράλληλα βλέπω και τα Μυστικά της Εδέμ, σε επανάληψη. Σειρά του 2008. Εξαφανίστηκε η Μαρίλια, η οποία είναι κόρη και όχι αδερφή της Εύας, αλλά όλα τα μυστικά αποκαλύπτονται σιγά-σιγά…
Στα ποδοσφαιρικά από μια νίκη μέτρησαν Εύβοια και Βοιωτία στη Γ’ Εθνική: η Κάρυστος ήταν το φαβορί κόντρα στη Θήβα κι επιβεβαίωσε τα προγνωστικά. Γκολ για σεμινάριο το πρώτο, με τη σφραγίδα του Χρήστου Ρέτσου, ο οποίος σκοράρει για τρίτο σερί ματς.
Οι προπονητές λένε ότι είναι ευλογία οι χαφ να πατάνε περιοχή και αυτό το παιδί που ήρθε από την Ιταλία στη νότια Εύβοια ξεχωρίζει με το καλημέρα.
Οι κακές γλώσσες το καλοκαίρι έλεγαν ότι η Κάρυστος μπορεί και να μην κατέβαινε στο πρωτάθλημα, αλλά κινήθηκε κάτω από τα ραντάρ, έφτιαξε μια νέα ομάδα με λίγα περσινά υλικά, έκανε την έκπληξη με τον Σκούφαλη που είναι μπαλαδόφατσα κι οδηγεί την κούρσα στον 5ο όμιλο.
Η μάχη του Ταμυναϊκού με το Σχηματάρι ήταν ακριβώς όπως την περιμέναμε: αμφίρροπη, με τις δυο ομάδες να μπαίνουν στο γήπεδο για να δημιουργήσουν και όχι να χαλάσουν η μια το παιχνίδι της άλλης.
Ο Ταμυναϊκός ξεκίνησε δυνατά, αλλά το Σχηματάρι δεν αιφνιδιάστηκε, κυκλοφόρησε την μπάλα στον άξονα και πήρε το μομέντουμ με ένα γκολ που είχε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Γκιόσι.
Είναι 100% προσωπική ενέργεια, το πως υποδέχεται την μπάλα, γυρνάει μέτωπο στην εστία με αντίπαλο πάνω του και νικάει τον Ζωντό.
Ο Ταμυναϊκός δυσκολευόταν να παίξει, χωρίς κραυγαλέες φάσεις, αλλά μετά το 0-1 έβγαλε αντίδραση: είχε ένα 15λεπτο (70’-85’), που πίεσε, πλαγιοκόπησε, ανέβασε τους μπακ του, ώσπου ο Κανάνι έγινε κάτοχος της μπάλας στον άξονα, έβγαλε μια μαγική κάθετη στον Σπηλιώτη κι αυτός πρόλαβε την έξοδο του Ζωντού κι έγραψε το 0-2.
Δεν μπορείς να πεις ότι η νίκη των κίτρινων ήταν άδικη… Είχαν πολύ καλή παρουσία και πανηγύρισαν -δεόντως- το τρίποντο.
Ο Γιάννης Σταματούκος έχει κάνει δυο αδιανόητες κούρσες: ειδικά η πρώτη με σλάλομ σαν …σκιέρ, αλλά σε γενικές γραμμές ο Ταμυναϊκός δεν έπιασε την απόδοση που θα ήθελε, για να δώσει συνέχεια στο μεγάλο διπλό μέσα στη Λαμία.
Εκεί που έβαλε τέσσερα τεμάχια σε μισή ώρα, ενώ σε δυο ματς στην έδρα του -με Φωκικό και Σχηματάρι-, μπροστά στο κοινό του, δεν έχει βρει δίχτυα. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο.
Την Κυριακή δεν έχω κάποια ενημέρωση ότι το ντέρμπι Αρτάκη-Ταμυναϊκός …δεν θα γίνει στο στάδιο Χαλκίδας. Λογικά στη Χαλκίδα θα φιλοξενηθεί η αναμέτρηση, την ώρα που ο ΑΟΧ θα δοκιμάζεται στον εξωτικό Δύστο.
Αν ξενυχτήσει ο Γιώργης ο Μαστροκώστας θα απειλήσει τη Χαλκίδα.
Μια φορά δεν ξενύχτησε πριν από ματς και την επόμενη μέρα πήγε να κάνει μια σέντρα από αριστερά και η μπάλα βρέθηκε στα Κριεζά.
Εδώ πήγε στη συναυλία της Βίσση στο ΟΑΚΑ, έβαλε δυο γκολ στην Προποντίδα μέσα στον Βούρκο και ξεκίνησε ο πόλεμος της Άννας με τον Καρβέλα.
Η Βίσση με τον Καρβέλα είναι όπως ο ΑΟΧ και η Προποντίδα αυτή τη στιγμή: στα χαρακώματα.
Ο Απόλλων Ερέτριας τώρα, έχει βάλει σε δυο εντός έδρας ματς από 7 γκολ (!) και σε δυο εκτός έδρας μετράει μια ισοπαλία -στη Λάμψακο- και μια ήττα -στη Δροσιά-, με τον κόουτς Τοκπασίδη να οδηγεί ένα σύνολο με «σκυλιά του πολέμου».
Μια φορά (κόντρα στον Ελλήσποντο) την είδα τη Δροσιά και αντιλήφθηκα ότι είναι μια ομάδα που θα μπαίνει στο γήπεδο και θα τρώει σίδερα. Θα έρθουν και …ήττες, αλλά η προσπάθεια μετράει.
Όσοι διαβάσατε τις δηλώσεις Αυλωνίτη στο egnomi.gr (μετά την ήττα στη Δροσιά), θα καταλάβατε ότι ο Χαλκιδέος προπονητής έχει ν’ ανέβει μια μεγάλη ανηφόρα, προκειμένου να καταφέρει να δημιουργήσει ένα δεμένο γκρουπ με αρχές, που να βγάζει ποδοσφαιρική υγεία.
Μάλιστα, χθες υπήρχε συνάντηση σε μαγαζί της πόλης (σ.σ. είναι τρικ που πιάνουν τόπο), για να έρθει ο οργανισμός πιο κοντά.
Θα πηγαίναμε μια βόλτα, αλλά η εκδήλωση έπεσε πάνω στην ΑΓΕΧ.
Λογικά το Σάββατο θα δω το γειτονικό ντέρμπι Ερέτρια-Όλυμπος.
Στη μεγάλη εικόνα, ο ΑΟΧ έχει ξεκάθαρο προβάδισμα τίτλου …από το καλοκαίρι.
Ειδικότερα, όσο ο ΑΟΧ θα βρίσκει ποιοτικές στιγμές, για να ξελασπώνει, ακόμη και στις μέτριες μέρες του, όπως το διπλό που έκανε στη Μακρυκάπα, η οποία στη μεγαλύτερη διάρκεια είχε το πάνω χέρι.
Εκεί που θα ταξιδέψει αύριο η Ερέτρια, για να δοκιμαστεί στον πρώτο ημιτελικό του Λιγκ Καπ με τους Λύκους.
Την ίδια -περίπου- ώρα ο ΑΟΧ θα φιλοξενήσει την Προποντίδα.
Θα είναι ένα ματς καρμπόν του πρωταθλήματος, με τον ΑΟΧ να μην ζορίζεται ιδιαίτερα ή θα κάνει την έκπληξη η Προποντίδα;
Το Σάββατο ο ΑΟΧ ήταν καλύτερος.
Η Προποντίδα (σ.σ. στο 1-0) διαμαρτυρήθηκε για τη φάση, όπου ο Γκρινιάρης χάνει το κοντρόλ και -φαίνεται να- γκρεμίζει τον Γκιόκα που έχει αποκτήσει το πλεονέκτημα.
Ο ρέφερι Τουλούμης ή θεώρησε ότι είναι μια μονομαχία …που κρατάνε και οι δυο και άφησε τη φάση να εξελιχθεί ή δεν ήθελε να χαλάσει την ισορροπία του ματς.
Προσωπικά βλέπω παράβαση, αλλά υπάρχουν κι αυτοί που δεν κατάφεραν να βγάλουν ασφαλές συμπέρασμα από το βίντεο (το τονίζω) και τοποθετούν τη φάση στις γκρίζες ζώνες.
Γενικότερα, με αφορμή και τις φωνές της Μακρυκάπας στο ντέρμπι με τον ΑΟΧ, έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα περί εύνοιας για τους κυανόμαυρους.
Και στη Μακρυκάπα είχαν ζητήσει ένα πέναλτι οι γηπεδούχοι.
Υπήρξε επαφή χαμηλά στον Αλ. Βαλκάνο που έχει πλάτη την εστία (σ.σ. δυναμόμετρο δεν υπάρχει), θα μπορούσε ο Σιαπλαούρας να το δώσει (σ.σ. πιο πολύ ήταν …βαρίσια φάση), αλλά ο ίδιος έκρινε ότι αυτή η επαφή δεν συνιστά …εσχάτη των ποινών.
Για αύριο είναι 50-50 το Μακρυκάπα-Απόλλων, ενώ ο ΑΟΧ έχει τον πρώτο λόγο κόντρα στην Προποντίδα.
Η Προποντίδα, η οποία -αν δεν κάνω λάθος- ήρθε με βανάκι στο Στάδιο το περ. Σάββατο. Με βανάκι δεν πηγαίνει ούτε η Παρτιζάν στην έδρα του Ερυθρού Αστέρα. Δηλαδή, με τα ΙΧ τους, πηγαίνουν οι παίκτες (λέμε τώρα).
Από που ήρθε η Προποντίδα στο Στάδιο, από την Καβάλα (;) και στον γυρισμό θα πετούσε από το «Βενιζέλος» (το «Ελ. Βενιζέλος», όχι το «Πάνος Βενιζέλος») για να προσγειωθεί στη Χρυσούπολη;
Τι κόλπα είναι αυτά …Προποντιδέικα;
Με ρώτησε ο Κώστας Ιωάννου αν ο Ταρνανάς διατηρεί επαφές με τον ΠΟΤ Ηρακλή Θεσσαλονίκης, και αν στο μέλλον υπάρχει πεδίο συνεργασίας ανάμεσα στον «Γηραιό» και την «Αρέθουσα».
Ο Ταρνανάς έχει προσωπική φιλία με τον Μονεμβασιώτη, ο πρόεδρος του ΑΟΧ ήταν στο ΔΣ της ΠΑΕ, αλλά η Χαλκίδα έχει πολύ δρόμο (και μέλλον) μπροστά της, για να συζητάει τέτοια πράγματα.
Μέχρι να ανέβει η Χαλκίδα σε Εθνική ή επαγγελματική λίγκα, μπορεί να έχει πέσει κι ο Ηρακλής, και στο τέλος να παίζουν στην ίδια κατηγορία…




















