ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Ποια είναι η πολιούχος και προστάτιδα της Χαλκίδας

Η Αγία Παρασκευή είναι η πολιούχος και προστάτιδα της πόλης της Χαλκίδας, της οποίας κάθε χρόνο στις 26 Ιουλίου τιμάται πανηγυρικά η μνήμη της.

Με αφορμή τη γιορτή της, πραγματοποιείται μεγάλη εμποροπανήγυρη στην περιοχή του Πάρκου του Λαού, η οποία καθιερώθηκε με βασιλικό διάταγμα της 9ης Ιανουαρίου 1864 και διαρκεί σχεδόν μία εβδομάδα (26 έως 31 Ιουλίου), προσελκύοντας πολύ κόσμο από όλο το νησί της Εύβοιας, αλλά και από την Αθήνα.

Η Αγία Παρασκευή είναι προστάτιδα για τα μάτια και κάθε αναπηρία.

Ο βίος της Αγίας Παρασκευής

Η Αγία Παρασκευή ήταν από τα περίχωρα της Ρώμης, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου. Ο πατέρας της λεγότανε Αγάθων και η μητέρα της Πολιτεία (ευσεβείς χριστιανοί και οι δύο).

Αλλά δεν είχαν παιδιά, γι’ αυτό και προσεύχονταν και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί. Ο Θεός άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων και γέννησαν ένα κορίτσι. Ήμερα Παρασκευή γεννήθηκε το παιδί και γι' αυτό το ονόμασαν Παρασκευή.

Με την προσευχή των γονέων της γεννήθηκε η Παρασκευή και με την προσευχή και τη θεοσέβεια τους ανατράφηκε.

Όταν πέθαναν οι γονείς της, η Παρασκευή μοίρασε την περιουσία της και αφιέρωσε τον εαυτό της στο έργο της ιεραποστολής. Οι Εβραίοι τότε την κατηγόρησαν ότι κηρύττει το Χριστό και ότι προσελκύει πολλούς στην Εκκλησία.

Ο ίδιος ο αυτοκράτορας θέλησε να ανακρίνει την αγία Παρασκευή, λέγοντάς της:  «Αν θυσιάσεις στους θεούς, θα κερδίσεις πολλά, αλλιώς θα βασανισθείς».

Εκείνη σεμνά και σταθερά του απάντησε: «Δεν θα αρνηθώ ποτέ το Χριστό. Οι θεοί σας είναι είδωλα. Ένας είναι ο αληθινός Θεός, εκείνος που δημιούργησε τον ουρανό και τη γη».

Όταν οι ισχυροί βλέπουν την αδυναμία τους να μεταπείσουν τους ομολογητές, τότε χρησιμοποιούν τη βία κι αρχίζουν τα βασανιστήρια. Φόρεσαν λοιπόν στην κεφαλή της Αγίας πυρωμένη σιδερένια περικεφαλαία, αλλά δεν έπαθε τίποτε. Την έριξαν σε βρασμένη πίσσα, αλλά και πάλι δεν έπαθε κακό. Κάποιες σταγόνες πίσσας έπεσαν στα μάτια του βασιλιά και τον τύφλωσαν, αλλά η αγία Παρασκευή τον θεράπευσε.

Ο Αντωνίνος ή Μάρκος Αυρήλιος, ήταν κατά τα άλλα αγαθός άνθρωπος, γι’ αυτό, όταν είδε το θαύμα, άφησε ελεύθερη την Αγία. Έφυγε, λοιπόν, η Παρασκευή σε άλλη πόλη κι εκεί συνέχισε το ιεραποστολικό της έργο.

Αλλά την συνέλαβαν κι εκεί και την οδήγησαν στο Διοικητή. Όταν εκείνος της πρότεινε να αρνηθεί την πίστη της, εκείνη έκαμε το σταυρό της και με θάρρος ομολόγησε το Χριστό.

Έξω από την πόλη σε μια σπηλιά κρυβότανε ένα ανήμερο θηρίο. Εκεί έριξαν την Αγία Παρασκευή, αλλά όταν το θηρίο πήγε να πέσει επάνω της, εκείνη φύσηξε και το θηρίο έμεινε νεκρό.

Βλέποντας το θαύμα, ο Διοικητής και οι δήμιοι πίστεψαν, κι αφήσαν πάλι ελεύθερη την Αγία Παρασκευή.

Σε άλλη πόλη που έφυγε κι εκεί την έπιασαν και πάλι την ανέκριναν και πάλι εκείνη με παρρησία ομολόγησε το Χριστό. Όταν είδαν πως δεν την έπειθαν για να αρνηθεί το Χριστό, την βασάνισαν πάλι και στο τέλος την αποκεφάλισαν.

Στην ορθόδοξη εικονογραφία, η Αγία Παρασκευή, -όπως και ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος-, εικονίζεται να κρατάει σ’ ένα πιάτο τη σφαγμένη κεφαλή της.