Αθλητικά

Η απομάκρυνση Τοκπασίδη από τη Χαλκίδα σήκωσε σκόνη

Η απομάκρυνση Τοκπασίδη από τη Χαλκίδα σήκωσε σκόνη
15 Οκτωβρίου 2021, 18:21
Το αθλητικό σχόλιο της Παρασκευής.

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Ο Απόλλων Σμύρνης δέχθηκε έντεκα γκολ σε τρία ματς και ο Γιάννης Πετράκης αντικαταστάθηκε από τον Τζανλούκα Φέστα. Αλλά και πάλι είπαμε «κάτσε ρε bro, πρόεδρε του Απόλλωνα», στα δύο από τα τρία ματς αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό εκτός έδρας και στο ενδιάμεσο με τον πρωτοπόρο (μαζί με τον ΠΑΟΚ) Βόλο. Αλλά και πάλι ψάξαμε να βρούμε …ελαφρυντικά, δηλαδή με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο η «Ελαφρά Ταξιαρχία» δεν ήταν για τέσσερα γκολ, ίσως να άξιζε να προηγηθεί κιόλας. Διότι όταν απομακρύνεις έναν άνθρωπο από το πόστο του, βάζεις όλα τα δεδομένα στη ζυγαριά. Αλλά από την άλλη, και 11 γκολ παθητικό σε τρία ματς είναι άλλοθι για μια διοίκηση να διώξει τον προπονητή.

Ο Τοκπασίδης απομακρύνθηκε από τον ΑΟ Χαλκίς μετά από μια ισοπαλία με τη Σκεπαστή στην πρεμιέρα της Α’ ΕΠΣΕ. Αυτό δεν το λες άλλοθι, επομένως η απόφαση για την απομάκρυνσή του ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος χωρισμού. Το καταλαβαίνει και ένας αδαής. Και ο Κλοπ να ήταν στη θέση του, πάλι θα έφευγε. Απλώς, η λευκή ισοπαλία με τη Σκεπαστή αποτέλεσε την αφορμή. Αν δεν ήταν η «στραβή» με τη Σκεπαστή, θα ήταν κάποια επόμενη «στραβή».

Δεν θα σταθώ στην ιστορία του Τοκπασίδη στον ΑΟΧ. Έχει φορέσει και έχει τιμήσει τη φανέλα της Χαλκίδας επί σειρά ετών, ακόμη και με το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Αυτό από μόνο του δεν αποτελεί πανάκεια ισόβιας παραμονής στον πάγκο του. Αλλά σε ένα κομμάτι της ιστορίας δεν είναι σωστό να φερόμαστε άδικα και άκομψα. Και ο τρόπος φυγής του Τοκπασίδη από τον αγαπημένο του ΑΟΧ ήταν …και τα δύο. Και άδικος και άκομψος. Τη στιγμή που καταστρώνει τα πλάνα του για το κυριακάτικο ντέρμπι με τον Αμαρυνθιακό, μαθαίνει ότι πρέπει να μαζέψει τα πράγματά του.

Κανονικά, όταν θέλεις να διώξεις έναν προπονητή, το κάνεις πριν την προπόνηση. Ο κόουτς χαιρετάει τους παίκτες και φεύγει.

Ο Τοκπασίδης δεν πρόλαβε καν να χαιρετήσει τους παίκτες. Και έφυγε και …νύχτα. Σημειολογικά είναι ατόπημα.

Κι ακόμη μια αστοχία είναι το σημείο της ανακοίνωσης που αναφέρει ότι «φεύγει για ν’ αλλάξει η αγωνιστική εικόνα της ομάδας». Ποια εικόνα; Πότε προλάβαμε να βγάλουμε συμπέρασμα για την αγωνιστική εικόνα του ΑΟΧ; Από ένα ματς, που πράγματι ο ΑΟΧ ήταν μέτριος, αλλά αν ο Λούκας ή ο Μακρής έβρισκαν στόχο σε τετ α τετ, οι γηπεδούχοι θα κέρδιζαν το παιχνίδι;

Θα πει κάποιος και αν ο Φαλαγγίτης δεν έπιανε τα 2-3 εξαιρετικά σουτ από πλευράς Σκεπαστής μπορεί να το έχανε. Αλλά δεν είναι αυτό το νόημα.

Ο ΑΟΧ στα φιλικά του καλοκαιριού με υπολογίσιμες ομάδες από τη Βοιωτία, αλλά και κόντρα στην Αρτάκη έδειξε ένα καλό πρόσωπο σε περίοδο προετοιμασίας.

Είχαμε σχολιάσει πριν ενάμιση μήνα ότι πρέπει να γίνει πιο δημιουργικός και παραγωγικός, αλλά το παραπάνω δουλεύεται και έρχεται μέσα από την ομοιογένεια που χτίζεται καθημερινά και έχει σύμμαχο το χρόνο. ¶λλωστε, ο Τοκπασίδης είναι ένας προπονητής με επιθετική φιλοσοφία.

Και ο ΑΟΧ έχει τα επιθετικά εργαλεία για να γίνει πιο ουσιαστικός και μάλιστα …από βδομάδα θα αφιχθεί κι άλλος φορ που έχει ξαναφορέσει τη φανέλα των «νερατζούρι». Δεν έκατσε η μπίλια στον «άσσο» στον αγώνα με τη Σκεπαστή, που –παρεμπιπτόντως- είναι αξιόλογο γκρουπ.

Ο Τοκπασίδης δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό του. Στις δηλώσεις του μετά το τέλος του αγώνα ανέφερε ότι «η εικόνα δεν ήταν η ανάλογη, προσπαθήσαμε με κάθε τρόπο, δεν βρήκαμε το γκολ». Υπάρχουν προπονητές που όταν χάνουν, στις δηλώσεις τους νομίζεις ότι είδες …άλλο παιχνίδι, όπως για παράδειγμα ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς στο ΠΑΟΚ-ΑΕΚ.

Εν κατακλείδι, το ορθό ήταν ή να αφήσουν τον Τοκπασίδη να συνεχίσει το έργο του (σ.σ. αν έκανε και 2-3 σερί γκέλες, οκ, έχεις κάτι χειροπιαστό για να τον βγάλεις στον τάκο) ή ας λυνόταν η συνεργασία το καλοκαίρι, πριν ξεκινήσει η προετοιμασία. Θα μπορούσε να κλείσει κι ο ίδιος κάπου αλλού. Τώρα μένει ξεκρέμαστος απ’ αυτό που λατρεύει να κάνει. Το οικονομικό δεν το αφήνω εντελώς στην άκρη, αλλά στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο οι προπονητές έχουν ψηλότερα το μεράκι.

Σε έναν οργανισμό υπάρχουν άνθρωποι που τον στηρίζουν, άλλοι μπροστά και άλλοι πίσω από τις κάμερες. Ο Τοκπασίδης σίγουρα ξέρει ποιος πήρε την απόφαση, ποιος την σιγοντάρισε, ποιος διαφώνησε. Αλλά το αποτέλεσμα έγραψε στον φωτεινό πίνακα «διαζύγιο».

Υπάρχουν αντιδράσεις, σηκώθηκε σκόνη και παράλληλα κύμα συμπαράστασης στον Τοκπασίδη. Το διαπιστώσαμε από την πρώτη στιγμή. Υπάρχουν κι αυτοί που χάρηκαν, όλοι έχουμε συμπάθειες και αντιπάθειες. Είμαι σίγουρος ότι ο Τοκπασίδης δεν θέλει το έργο να γίνει μελοδραματικό και εννοεί την «καλή συνέχεια» που έγραψε μεταξύ άλλων. Ο ΑΟΧ από προχθές έχει νέο προπονητή τον Δημήτρη Λύκο και χρειάζεται ηρεμία για να πορευτεί προς το στόχο. Τα τελευταία 24ωρα ο ΑΟΧ δεν είναι ήρεμος και την Κυριακή παίζει ένα ματς αυξημένων απαιτήσεων με έναν αντίπαλο που κι αυτός παίζει επιθετικά. Είναι λαβωμένες και οι δύο ομάδες. Ο Μυρτέζα «έφαγε» 4 αγωνιστικές, ο Σκριβάνος (Π.Λ.) θα επιστρέψει μετά το ντέρμπι, ενώ ο ΑΟΧ είναι πιθανό να παραταχθεί χωρίς τέσσερα κομβικά παιδιά. Ο Τσολάκος σίγουρα δεν θα παίξει, ενώ αμφίβολοι είναι και οι Θωμάς, Καραχάλιος και Κολιόπουλος. Ο τελευταίος στο ματς με τη Σκεπαστή προσπάθησε να γίνει …Ρομπέρτο Κάρλος μέχρι που τραυματίστηκε.

Εννοείται πως ισότιμα άδικη ήταν και η απομάκρυνση του Αντωνόπουλου, ο οποίος είχε δείξει πολύ καλά δείγματα από τη μέρα που έριξε άγκυρα στο Αλιβέρι. Ο Ταμυναϊκός έχασε ένα παιχνίδι 4-1, αλλά το σκορ πήρε διαστάσεις μέσα από συγκυρίες. Δηλαδή η Ρεάλ που έχασε στο Μπερναμπέου από τη Σέριφ, τι πρέπει να τον κάνουν τον Αντσελότι, να τον μαστιγώσουν στην πλατεία Πλάθα Μαγιόρ;

Κι εδώ επέστρεψε ένας παλιός γνώριμος, ο Βαγγέλης Ντόβολης, όπως νέο προπονητή έχει και η Αρτάκη, τον Αγγελο Διγκόζη.

Με τον Διγκόζη είχαμε βρεθεί στο ίδιο μέρος το 2003, στον τελικό Κυπέλλου ΠΑΟΚ-¶ρης, στο γήπεδο της Τούμπας. Ο νέος προπονητής του ΑΟΝΑ έπαιζε βασικός στους κίτρινους, εγώ έπαιζα βασικός στην ασπρόμαυρη κερκίδα. Είχα κλείσει εισιτήριο, αλλά δεν το είχα πάρει στα χέρια μου. Λίγο μετά τις 8 το πρωί, 100 άτομα (είχαμε ξεκινήσει στις 2 το ξημέρωμα) ήμασταν έξω από την Τούμπα, για να παραλάβουμε τα εισιτήρια. Σταματάει στην άκρη του δρόμου ένα μηχανάκι με οδηγό έναν συνδεσμίτη από τα Δυτικά, που κρατάει μια μαύρη σακούλα. «Παιδιά έφερα τα εισιτήρια» λέει. Ήταν πλαστά. Τελικά δεν χρειάστηκαν ούτε αυτά. Ακούστηκε ...από κάπου ένα «ντου» και βρεθήκαμε χωρίς να το καταλάβουμε στην κερκίδα (τουρνικέ δεν υπήρχαν τότε). Ο Διγκόζης έκανε προθέρμανση, αντικαταστάθηκε στο 46’, η ομάδα του έχασε (o Διγκόζης είναι στην κάτω σειρά, δεύτερος από αριστερά, αγχωμένο τον βλέπω).

Τώρα, καλείται να οδηγήσει την Αρτάκη σε πρωταγωνιστικό δρόμο σε έναν όμιλο φαινομενικά βατό, αλλά με παγίδες. Την Αρτάκη την είχαν τοποθετήσει στον όμιλο της Αθήνας, αλλά πρυτάνευσε η λογική, (ύστερα και από την άμεση αντίδραση της διοίκησης του ΑΟΝΑ, όταν βγήκε προς τα έξω το προσχέδιο). Ακόμη λίγο και θα την έβαζαν στον όμιλο με τη Μάντσεστερ Σίτι και την Παρί Σεν Ζερμέν και ο Καραμπάς θα μάρκαρε τον Μέσι και τον Μ’Μπαπέ. Ο Ηρακλής Λάρισας είναι ο πρώτος της αντίπαλος στο γήπεδο της Αρτάκης (λάθος Ηρακλής υπάρχει στον όμιλο). Η νίκη θα δώσει χρόνο και στον Διγκόζη να μάθει καλύτερα την ομάδα του μέχρι το επόμενο ματς. Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω ένα προαίσθημα ότι η Αρτάκη θα πάει καλά. Και το ευβοϊκό ποδόσφαιρο στηρίζει πολλά πάνω της. Έτσι κι αλλιώς, το ποδόσφαιρό μας δεν έχει και πολλούς λόγους για να περηφανεύεται…

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ